علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٧
٦٨١.امام على عليه السلام : آنكه با تكيه بر خردش خود را از ديگران بى نياز بداند ، گمراه شود .
٦٨٢.امام على عليه السلام : آنكه با تكيه بر خردش خود را از ديگران بى نياز بداند ، بلغزد .
٦٨٣.امام صادق عليه السلام : خود رأى بر لغزش گاههاى خطا ايستاده است .
١ / ١٨
تعصّب
قرآن
«آن گاه كه كافران در دلهاى خود حميّت جاى دادند؛ (آن هم) حميّت دوران جاهليّت .»
«چون به ايشان گفته شود بياييد به سوى آنچه خدا نازل فرموده و به سوى فرستاده او ، گويند آنچه پدران خود را بر آن يافته ايم ما را بسنده است . آيا هر چند پدران آنها نه چيزى دانند و نه هدايت شده باشند[باز بايد از آنها پيروى كرد؟] .
حديث
٦٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس در دلش ، دانه خردلى از تعصّب باشد ، خداوند او را روز قيامت با اعراب جاهلى برانگيزد .
٦٨٥.امام على عليه السلام : آنكه غرضش باطل باشد ، حقّ را درنيابد؛ هرچند آشكارتر از خورشيد باشد .
١ / ١٩
مجادله
٦٨٦.امام على عليه السلام : آنكه مجادله به باطلش فراوان شود ، كورى اش از حقيقت ماندگار شود .
٦٨٧.امام على عليه السلام : آنكه مجادله اش فراوان شود ، از اشتباه ايمن نماند .