علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٧
٣٨٠.امام عسكرى عليه السلام : دل احمق در دهانش و دهان حكيم در دلش است .
٣٨١.امام على عليه السلام : حكيم ، پرسنده را شفا مى دهد و فضيلتها را مى بخشد .
٣٨٢.امام على عليه السلام : حكيمان در ميان مردم ، شريفترين و شكيباترين و پرگذشت ترين و خوش خلق ترين كسان اند .
٣٨٣.امام على عليه السلام : حكيم ، كسى است كه بدى را با خوبى پاداش دهد .
٣٨٤.امام على عليه السلام : هر كه خردش را در اختيار گرفت ، حكيم است .
٣٨٥.امام باقر عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله در يكى از سفرهايش به سوارانى برخورد كرد . آنان بر حضرت سلام كردند و حضرت فرمود : شما چه كسانى هستيد؟ پاسخ دادند : اى فرستاده خدا! از مؤمنان هستيم . حضرت فرمود : حقيقت ايمان شما چيست؟ گفتند : خشنودى به قضاى الهى و واگذارى به خدا و تسليم امر خدا بودن . پيامبر خدا فرمود : حكيمانى دانشمند ، نزديك است كه از حكمت ، پيامبر باشند ، پس اگر راستگوييد ، آنچه را در آن سكونت نمى كنيد ، نسازيد و آنچه را نمى خوريد ، گرد نياوريد و از خداوندى كه به سويش باز مى گرديد پروا كنيد .
٣٨٦.در مصباح الشريعه از امام صادق عليه السلام : ويژگى حكيم ، استوارى در آغاز كار و ايستادن در پايان آنهاست . حكيم ، راهنماى خلق خدا به سوى خداوند متعال است .
٣٨٧.عيسى عليه السلام : به حقّ برايتان مى گويم : حكيم از نادان عبرت مى گيرد و نادان از هواى خود .
٣٨٨.لقمان حكيم : حكيم ده خصلت دارد : پارسايى ، عدل ، فهم ، گذشت ، نيكى ، بيدارى ، خود نگهدارى ، تذكر ، هشيارى ، نيك خويى و ميانه روى .