تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٨٠ - ١ - ٢ جوامع بزرگ حديثى

٣. جامع الأحكام فى مسائل الحلال و الحرام‌، از رضى الدين محمّد بن محمّد تقى موسوى شيرازى (ق ١٢ ق).

مؤلّف، در اين كتاب، احاديث فقهى را در چهار «منهج»: (عبادات، معاملات، عقود و ايقاعات) و تقريباً به روش شرائع الإسلام، مرتّب نموده، اسناد روايت‌ها را آورده و براى منابع، رمزهايى قرار داده و در مواردى نيز توضيحاتى افزوده است.

نسخه مجلّد اوّل كتاب در فهرست نسخه‌هاى خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى (ج ١٤، ص ٧٥، ش ٥٢٨٩)، ذكر شده است.

٤. ناصر الإخوان فى الأخبار الواردة عن الأئمة الأطهار عليهم السلام‌، از ابو الحسن ناصر بن مساعد كربلايى (ق ١٢ ق).

كتاب مفصّلى است در جمع احاديث مختلف، بدون ذكر سند، با اكتفا به نام راوى آخر يا نام معصوم عليه السلام. هر مجلّد اين كتاب، داراى اجزاى كوچك‌تر است. شيخ عبّاس قمى، يك مجلّد آن، شامل جزء ده تا پانزده را ديده است كه مؤلّف، آن را به خطّ خود، تصحيح كرده است.[١]

٥. هادى النجاة من جميع المهلكات فى أحاديث الأئمة الهداة، از محمّد شريف بن شهاب الدين شهميرزادى (ق ١٢ ق).

وى، احاديث اعتقادى، فقهى، اخلاقى و فضايل اهل بيت عليهم السلام را در ١٤٢ باب، مرتّب نموده است كه در ١١١٥ ق، به اتمام رسيده است.[٢]

٦. جواهر البحرين فى أحكام الثقلين‌، از عبد اللَّه بن صالح سماهيجى (م ١١٣٥ ق).

احاديث كتاب هاى چهارگانه حديثى (الكافى، كتاب من لايحضره الفقيه، تهذيب الأحكام و الاستبصار) در اين كتاب به روشى غير از روش فيض در الوافى و شيخ حرّ عاملى در

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٤، ص ٢١٢( ش ١٤٢٨) و ج ٤، ص ٣٨٠( ش ١٥٧١).

[٢]. همان، ج ٥، ص ١٧١- ١٧٧( ش ١٧٩٠).