تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٦٠ - قرن دوازدهم
٨. معراج أهل الكمال الى معرفة الرجال، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى (م ١١٢١ ق). شرحى است بر الفهرست شيخ طوسى. مؤلف در اين شرح، با ترتيب و تنظيم نامها بر اساس الفبا، در هر مورد، پس از گفته شيخ طوسى نظر خود را مىآورد.[١]
اين كتاب با تحقيق سيّد مهدى رجايى در چاپخانه سيّد الشهداء در قم، به سال ١٤١٢ ق، به چاپ رسيده است.
٩. بلغة المحدثين، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى. كتابى مختصر درباره رجال موثّق، ممدوح و مذموم است.[٢]
اين كتاب با تحقيق عبد الزهراء عوينانى، به همراه كتاب قبلى مؤلّف، چاپ شده است.
١٠. ترجمة محمّد بن اسماعيل، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى. مؤلّف، با ذكر هفت وجه اثبات مىكند محمّد بن اسماعيلِ موجود در آغاز اسانيد كلينى، ابن بزيع نيست و محمّد بن اسماعيل بُندقى نيشابورى است.[٣]
اين اثر با عنوان «رسالة فى تعيين محمّد بن اسماعيل»، با تحقيق محمّد بركت در دفتر چهارم ميراث حديث شيعه (ص ٢٨٣- ٣١٠) به چاپ رسيده است.
١١. تعيين محمّد بن سنان، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى. در اين اثر، از اين بحث شده آيا «محمّد بن سنان» و «عبداللَّه بن سنان» در اسناد الاستبصار، يكى است يا نه.[٤]
١٢. الحاشية على خلاصة الأقوال، از سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى. خلاصة الأقوال، اثر علّامه حلى (م ٧٢٦ ق) است. حاشيه نگار در اجازه خود به پدر صاحب حدائق و ديگران، به اين حاشيه اشاره كرده است.[٥]
[١]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه آية اللَّه مرعشى، ج ٩، ص ٢٢٤( ش ٣٤٣٨) و ج ١٢، ص ٣٤( ش ٤٤٣٨) و ج ١٤، ص ٢٣٩( ش ٥٤٥٨).
[٢]. همان، ج ١١، ص ٣٥٨( ش ٤٣٦٠).
[٣]. فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث اسلامى، ج ١، ص ٢٧٦( ش ١٩٤).
[٤]. فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث اسلامى، ج ١، ص ٢٧٤( ش ١٩٤).
[٥]. الذريعة، ج ٦، ص ٨٣( ش ٤٢٢).