تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٩٨ - شرح كتاب هاى حديثى ديگر

انتشارات اسلامى به سال ١٣٧٦ ش، در دو مجلّد، چاپ شده است.[١]

٤. الجواهر الغوالى فى شرح «عوالى اللئالى» لابن أبى جمهور، از سيّد نعمة اللَّه بن عبد اللَّه جزايرى (م ١١١٢ ق).[٢]

٥. الذهبية الرضوية، از عبد الواسع بن علامى تونى (م بعد از ١١١٩ ق).[٣]

٦. حافظ الأبدان‌، از محمّد شريف بن محمّد صادق خاتون آبادى (م بعد از ١١٢١ ق). شرح پاره‌اى از احاديث طبّى است كه در اصول روايى متقدّم، از ائمه اطهار، روايت شده است. از جمله كسانى كه به گردآورى آنها اقدام كرده‌اند، شيخ كفعمى و محمّد بن ادريس حلّى را مى‌توان نام برد. وى، اين كتاب را در ١١٢١ ق، به نام شاه سلطان حسين صفوى و به زبان فارسى نگاشته است.[٤]

٧. شرح طبّ الأئمة عليهم السلام‌، از محمّد شريف بن محمّد صادق خاتون آبادى.[٥]

٨. شرح طبّ الرضا عليه السلام‌ (الرسالة الذهبية)، از محمّد شريف بن محمّد صادق خاتون آبادى.[٦]

٩. شرح طبّ النبى صلى الله عليه و آله‌، از محمّد شريف بن محمّد صادق خاتون آبادى.[٧]

١٠. شرح غرر الحِكَم و درر الكَلِم‌، از محمّد بن حسين خوانسارى (آقا جمال) (م ١١٢٥ ق). اين كتاب، به پيشنهاد شاه سلطان حسين صفوى نوشته شده است.

مؤلّف، علاوه بر ترجمه لغوى احاديث و توضيح مفاهيم آنها، كتاب را از فوايد

[١]. با عنوان: نور البراهين أو انس الوحيد فى شرح التوحيد.

[٢]. الذريعة، ج ٥، ص ٢٧٣.

[٣]. همان، ج ٩، ص ٧٠٢ و ج ٢٦ ص ٩٩٢.

[٤]. همان، ج ٦، ص ٢٣٢؛ تراجم الرجال، ج ٣، ص ٢٦٥.

[٥]. همان، ج ١٣، ص ٣٦٣.

[٦]. همان، ص ٣٦٤.

[٧]. همان، ص ٣٦٥.