تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٩٦ - ١ - ٤ منتخب، خلاصه، مستدرك و فهرست نگارى

١٠. الاعتبار فى اختصار الاستبصار، از يعقوب بن ابراهيم بختيارى (م ١١٤٧ ق).

مؤلّف، اسناد و روايات و مطالب شيخ طوسى در جمع بين اخبار را حذف كرده است و گاه، توضيحات كوتاهى در حاشيه مى‌نگارد.[١]

١١. مخلص جامع المعارف و الأحكام فى الاصول و الحلال و الحرام‌، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر (م ١٢٤٢ ق). مؤلّف، در اين كتاب، جامع الأحكام را با حذف اسانيد و احاديث تكرارى در آن، خلاصه كرده است.[٢]

اين كتاب، توسّط مجمع الذخائر الاسلامية در قم به سال ١٣٩٨ ق، به چاپ رسيده است.

١٢. دُرر الآثار و الأخبار، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر. اين كتاب، تلخيص دوم جامع المعارف است.[٣]

١٣. منتخب جلاء العيون‌، از سيّد عبد اللَّه محمّد رضا شبّر. مؤلّف، جلاء العيون مجلسى را به عربى برگردانيده و سپس، دست به گزينش آن زده است.[٤]

١٤. فهرست الكتب الأربعة، از سيّد ابو القاسم احمد بن محمّد حسنى اصفهانى (پس از ١٢٥٩ ق).[٥]

١٥. فهرس الكافى‌، از محمّد جعفر بن محمّد صفى فارسى آباده‌اى (م ١٢٨٠ ق).[٦]

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٢، ص ١١٢( ش ٤٥٣٤).

[٢]. همان، ج ٥، ص ٢٦٤( ش ١٨٨٨).

[٣]. الذريعة، ج ٨، ص ١١٦- ١١٧.

[٤]. همان، ج ٢٣، ص ٣٩٣( ش ٧٥٨٥).

[٥]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٨، ص ٢٨٠( ش ٣٠٥٩).

[٦]. وى، فقيه اصولى و از عالمان بزرگ شيعه است كه نزد سيّد محمّد باقر بن محمّد تقى شفتى( حجّة الإسلام)، درس خواند و از شاگردان خاصّ او بود و بعد از وفات استادش در ١٢٦٠ ق، به مرجعيت رسيد. محمّد نبى بن احمد تويسركانى و سيّد محمّد بن محمّد صادق خوانسارى، از او اجازه روايت دارند( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٢٠٣؛ ريحانة الأدب، ج ١، ص ٣٨؛ تراجم الرجال، ج ٢، ص ٦٤٧؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٥٥٧).