است. وى چنان كه خود مى‌گويد، در اين كتاب به معرّفى صاحبان «كتاب» و «اصل» و مشايخ مشهور اجازات، بسنده كرده است. شيخ آقا بزرگ، از يك نسخه اين كتاب با تاريخ ١٢٠٤ ق، خبر داده است.[١]

٦٠. رجال الشيخ داوود بن حسن بحرانى‌ (معاصر صاحب حدائق و استادش عبد اللَّه بن صالح سماهيجى- م ١١٣٥ ق- و داماد مير مصطفى تفرشى). از آن به ترتيب رجال الكشى و ترتيب رجال النجاشى نيز ياد شده است.[٢]

٦١. مشيخة التلعكبرى‌، از سيّد كمال الدين بن حيدر حسينى موسوى (ق ١٢ ق).[٣]

مؤلّف، اين كتاب را از رجال الكبير استرآبادى استخراج نموده و در جمادى اوّل سال ١٠٩٩ ق، از نگارش آن، فراغت يافته است. از آن به رجال السيّد كمال الدين نيز ياد شده است و در واقع، مشيخه شيخ ابو محمّد هارون بن موسى تلعكبرى است.[٤]

٦٢. الحاشية على منهج المقال (التعليقة البهبهانية)، از محمّد باقر بن محمّد اكمل (وحيد بهبهانى) (م ١٢٠٦ ق). تعليقاتى است بر كتاب منهج المقال (رجال الكبير) استرآبادى كه با عناوين «قوله- قوله» ترتيب يافته و در آغاز، پنج فايده رجالى مهم دارد. اين كتاب، به سال ١٣٠٦ ق، در تهران، در ٥١٧ صفحه رحلى، چاپ سنگى شده است.[٥]

.[٦]

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٧، ص ١٧٠( ش ٦٥٩٦)؛ الذريعة، ج ٢٠، ص ٢١١( ش ٢٦٢٧).

[٢]. الذريعة، ج ١٠، ص ١١٥ و ج ٤، ص ٧٠( ش ٢٨٨) و ج ٢، ص ١٨٧.

[٣]. وى، از فقهاى محقّق شمرده مى‌شود، پدرش از جبل عامل به اصفهان مهاجرت كرد و او در آن جا به دنيا آمد( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٣٣).

[٤]. الذريعة، ج ٢١، ص ٧١- ٧٢ و ج ١٠، ص ١٤٢( ش ٢٦٥).

[٥]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٢، ص ٣٤( ش ٤٣١) و ج ١٤، ص ٢٤٨( ش ٥٤٦٧) و ج ١٨، ص ٢٥٠( ش ٧٠٩٦)؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٢٢، ص ٤٤؛ معجم المطبوعات العربية فى ايران، ص ٢٨٧ و ٢٩١.

[٦]. فوائد الوحيد البهبهانى، از وحيد بهبهانى. اين كتاب با تحقيق حسن خاقانى توسّط مكتب الاعلام الاسلامى در قم، به سال ١٤٠٤ ق، به همراه رجال الخاقانى- كه شرحى بر اين كتاب و از على بن حسن خاقانى نجفى( م ١٣٣٤ ق) است- چاپ شده است. اين اثر، در واقع، مقدّمه وحيد بر حاشيه وى بر منهج المقال است. و پنج فايده رجالى را در بر دارد.