تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٦٣ - قرن دوازدهم

٢٥. البلغة الصافية و التحفة الوافية، از عبد اللَّه بن صالح سماهيجى. كتاب، در احوال رجال است. مؤلّف، تكميل اين اثر را از خداى متعال، مسئلت كرده است.[١]

٢٦. الحاشية على تلخيص الأقوال (الرجال الوسيط استرآبادى)، از عبد اللَّه بن صالح سماهيجى. شيخ آقا بزرگ مى‌گويد كه آن را به خطّ شيخ عبد اللَّه بر نسخه‌اى از تلخيص الأقوال ديده است.[٢]

٢٧. تنقيح المقال فى خلاصة الرجال‌، از على بن حسين كربلايى (زنده در ١١٣٦ ق).[٣]

٢٨. تنزيه القمّيين‌، از ابو الحسن بن محمّد طاهر فتونى (م ١١٣٨ ق). كتاب، درباره راويان قمى بحث كرده و آنها را از نسبت جبر و تشبيه، مبرّا دانسته است و فهرستى از راويان مورد اعتماد اشعرى قم و ديگر راويان معتبر اين شهر را با شرح حال مختصرى معرّفى كرده است. اين كتاب يك مقدّمه، دو فصل و يك خاتمه دارد و در سال ١٣٢٨ ق، در چاپ‌خانه تابش قم، منتشر شده و مجدداً با تحقيق آقاى محمّد تقى جواهرى در سال ١٤١٨ ق در مجلّه تراثنا چاپ گرديده است.[٤]

٢٩. رجال السيّد محمّد اشرف‌، از محمّد اشرف بن عبد الحسيب عاملى (م ١١٤٥ ق).[٥]

٣٠. شرح مشيخة التهذيب‌، از محمّد اشرف بن عبد الحسيب عاملى. ظاهراً اين شرح با كتاب رجال مؤلّف، يكى نيست؛ چه، صاحب الذريعة مى‌گويد:

رجال السيّد ... له شرح مشيخة ....[٦]

[١]. همان، ج ٣، ص ١٤٧( ش ٥٠٦).

[٢]. همان، ج ٦، ص ٤٨( ش ٢٣٥).

[٣]. ميراث حديث شيعه، دفتر نهم، ص ٣٠٨.

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٤، ص ٢٤٠( ش ٥٤٥٩)؛ تراثنا، ش ٥٢، ص ١٦٣- ٢٤٢؛ معجم المطبوعات العربية فى ايران، ص ٢٨٩.

[٥]. الذريعة، ج ١٠، ص ٩٦.

[٦]. همان جا.