تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢١٣ - قرن سيزدهم

حسينى (ق ١٢ ق)[١].[٢]

اين شرح، با تحقيق آقاى على فرج در دفتر سوم ميراث حديث شيعه به چاپ رسيده است.[٣]

٤٦. شرح الاحاديث المستصعبة، از محمّد سعيد بن محمّد صالح مازندرانى بارفروشى (اشرف) (ق ١٢ ق).[٤]

قرن سيزدهم‌

٤٧. رسالة فى حل حديث «من سهى فى السهو و لم يلتفت»، از سيّد حسين بن مير ابراهيم (مير حسينا) قزوينى (١١٢٦- ١٢٠٨ ق)[٥].[٦]

٤٨. رسالة فى حلّ حديث «أنا أصغر من ربّى بسنتين (ستين)»، از سيّد حسين بن مير ابراهيم قزوينى.[٧]

٤٩. رسالة مجملة فى حلّ حديث «ما الحقيقة»، از سيّد حسين بن مير ابراهيم قزوينى.

حديث، از كميل بن زياد، نقل شده است.[٨]

٥٠. شرح حديث التوحيد، (التوحيد ظاهره فى باطنه و باطنه فى ظاهره. ظاهره موصوف لا يرى و باطنه موجود لا يخفى ...)، از محمّد بن على آل عبد الجبار قطيفى (م بعد از ١٢١٥ ق). اين حديث در معانى الأخبار از امام على عليه السلام نقل شده است.[٩]

[١]. وى، از دانشمندان شيعه در قرن دوازدهم و اهل قزوين است. پدرش از علماى مشهور قزوينى و تا حدود ١١٥٠ ق، زنده بوده است. شرح دعاى جوشن صغير( حرز سليمانى) نيز از اوست.( ميراث حديث شيعه، دفتر سوم، ص ١٦١- ١٦٢؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٣٥، ص ٣٧٥).

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٥، ص ٢٢٠( ش ١٨٣٣).

[٣]. ميراث حديث شيعه، دفتر سوم، ص ١٦١- ١٨٢.

[٤]. الذريعة، ج ١٣، ص ٦٥.

[٥]. براى اطّلاع از شرح حال وى، رك: رياض الجنة، ج ٢، ص ٤٢٤- ٤٢٨.

[٦]. رياض الجنة، ج ٢، ص ٤٢٥.

[٧]. همان جا.

[٨]. همان، ص ٤٢٦.

[٩]. الذريعة، ج ١٣، ص ١٩٤.