تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٩٤ - شرح و حاشيه بر«الوافى»
٣. شرح الوافى، از سيّد ابراهيم بن محمّد باقر رضوى (م بعد از ١١٦٨ ق)[١].[٢]
٤. الحاشية على الوافى، از سيّد عبد اللَّه بن نور الدين جزايرى (م ١١٧٣ ق).[٣]
٥. الحاشية على الوافى، از محمّد باقر بن محمّد اكمل (وحيد بهبهانى) (م ١٢٠٦ ق).[٤]
٦. شرح طهارة الوافى، از محمّد تقى بن محمّد رحيم تهرانى ايوانكيفى اصفهانى (م ١٢٤٨ ق).[٥]
اين كتاب تقريرات درس استاد مؤلّف، بحر العلوم است.[٦]
٧. شرح الوافى، از سيّد محمّد جواد بن محمّد عاملى، صاحب مفتاح الكرامة (ح ١١٦٠- ١٢٢٦ ق).[٧]
اين شرح از افادات استاد مؤلّف، بحر العلوم است و احاديث
[١]. وى، فقيه، اصولى و در حديث و تفسير، متبحّر است، نسبش به امام جواد عليه السلام مىرسد و نزد برادرش سيّد صدر الدين، شارح وافيه، درس خوانده و از او روايت مىكند. عبد النبى قزوينى، از شاگردان اوست و سيّد شبَر بن محمّد مشعشعى جويزى نيز از او روايت مىكند. وى در سال ١١٦٨ ق، زنده و در كرمانشاه بوده است( أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٢٠٤؛ ريحانة الأدب، ج ٣، ص ٤٣١؛ روضات الجنّات، ج ٤، ص ١٢٤؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٢، ص ١٤).
[٢]. الذريعة، ج ١٤، ص ١٦٥.
[٣]. أعيان الشيعة، ج ٨، ص ٨٧.
[٤]. الذريعة، ج ١٤، ص ١٦٥ و ج ٦، ص ٢٢٩.
[٥]. وى، از فقيهان، اصوليان و مجتهدان شيعه است كه در عراق، نزد سيّد محسن بن حسن اعرجى، محمّد باقر وحيد بهبهانى، سيّد على بن محمّد على طباطبايى، سيّد محمّد مهدى بحر العلوم و شيخ جعفر كاشف الغطاء، درس خواند، سپس به ايران بازگشت و در اصفهان، ساكن شد و به تدريس پرداخت، چنان كه نزديك چهارصد نفر از اهل علم در درس او حاضر مىشدند( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ١٩٨؛ ريحانة الأدب، ج ٣، ص ٤٠٣؛ روضات الجنّات، ج ٢، ص ١٢٣؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٥٤٧).
[٦]. الذريعة، ج ١٣، ص ٣٦٦.
[٧]. وى كه از فقهاى معروف شيعه است، در جبل عامل به دنيا آمد، نزد سيّد ابوالحسن موسى بن حيدر شقرايى، سيّد على بن محمّد على طباطبايى، محمّد باقر بن محمّد اكمل، سيّد محمّد مهدى بحر العلوم، جعفر بن خضر جناجى و حسين بن نجف، درس خواند و از آنان و نيز ميرزاى قمى، اجازه روايت گرفت. عدّه بسيارى از وى علم آموخته و از او روايت مىكنند( أعيان الشيعة، ج ٤، ص ٢٨٨؛ روضات الجنّات، ج ٢، ص ٢١٦؛ ريحانة الأدب، ج ٣، ص ٣٩٦؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٥٦٠).