٣٩. كنز الواعظين‌، از محمّد صالح بن محمّد برغانى قزوينى (م ١٢٨٣ ق). احاديثى كه در امر به معروف و نهى از منكر و مواعظ و آداب اسلامى از پيامبر اكرم و ائمه عليهم السلام نقل شده، در اين كتاب، گرد آمده است.[١]

٤٠. زينة العباد، از احمد بن شكر نجفى (م ١٢٨٦ ق). اين كتاب در موضوع اخلاق است.[٢]

٤١. الإمام الثانى عشر، از سيّد محمّد بن عبد الصمد حسينى شهشهانى (م ١٢٨٧ ق).[٣]

كتاب، در بيان راه پيدا كردن ادلّه‌اى است كه اصول و فروع دين بر آن استوار است، با استفاده از كتاب خدا و اخبار صحيح اهل بيت، بدون دخالت معيارهاى عقلى.[٤]

٤٢. فصل الخطاب‌، از سيّد محمّد بن عبد الصمد حسينى شهشهانى. احاديثى درباره اصول و فروع دين در ١٥٠٧ صفحه در قطع بزرگ، در اين كتاب آمده است.[٥]

٤٣. الدرّة اليتيمة، از محمّد كريم خان بن ابراهيم كرمانى (م ١٢٨٨ ق). اين كتاب، در تهذيب نفس و پرهيز از تشكيك در آنچه از شرع رسيده، و نكوهش تكيه بر عقل در امور دينى است و برگرفته از آيات قرآن و احاديث اهل بيت عليهم السلام.[٦]

٤٤. روضات الجنان فى كمال الايمان‌، از محمّد على بن محمّد كاظم شاهرودى (م ١٢٩٣ ق). كتاب، در اصول دين و كلّيات اخلاق و مواعظ است، با استفاده از آيات‌

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٣، ص ٣٨٧( ش ٥١٨٣).

[٢]. الذريعة، ج ١٢، ص ٩٣( ش ٦٠٩).

[٣]. وى از فقهاى بزرگ شيعه است كه در محلّه شهشهان اصفهان به تدريس و افتا مشغول بود. او نزد بزرگانى‌چون حاج محمّد ابراهيم كلباسى، سيّد محمّد مجاهد، سيّد محمّد بن سيّد على طباطبايى درس خواند. ميرزا محمّد حسن شيرازى و صاحب روضات الجنّات، از شاگردان او هستند. وى در تخت فولاد، مدفون است( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٧٠؛ ريحانة الأدب، ج ٣، ص ٢٧٥؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٧٢؛ الكنى والألقاب، ج ٢، ص ٦٤٣؛ رجال اصفهان، ج ١، ص ١٣٣).

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٦، ص ٨٨( ش ٦٠٨١).

[٥]. أعيان الشيعة، ج ١٠، ص ٤٤.

[٦]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٦، ص ٨٧( ش ٦٠٨١).