٦٥١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مؤمن را از عظمت جلال و قدرت خويش آفريد. پس هر كه بر او طعنه بزند، يا سخنش را رد كند و نپذيرد، سخن خداوند عز و جل را رد كرده است.

١٠ / ٣

تشويق به عيب پوشى

٦٥١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس زشتكارىِ مؤمنى را بپوشاند، چنان است كه دختر زنده به گور شده اى را نجات داده باشد.

٦٥١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كردارِ بدِ مؤمنى را بپوشاند، اين كار بهتر از آن است كه دختر زنده به گور شده اى را نجات دهد.

٦٥١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از برادر خود گناهى بداند و آن را بپوشانَد، خداوند در روز قيامت، گناهان او را مى پوشاند.

٦٥١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در دنيا عيب برادر مسلمان خود را بپوشاند، خداوند در روز قيامت ، عيب او را مى پوشاند.

٦٥١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از برادر خود كار زشتى مشاهده كند و آن را پوشيده نگه دارد، خداوند در دنيا و آخرت، عيب پوش اوست .

٦٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ مردى كه به ايشان گفت : دوست دارم خداوند: عيب هاى برادرانت را بپوشان تا خداوند ، عيب هاى تو را بپوشاند.

٦٥١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در مدينه مردمانى بودند كه عيب هايى داشتند؛ امّا چون زبان از عيبجويى مردم فرو بستند ، خداوند نيز زبان مردم را از عيبجويى آنان، فرو بست. در نتيجه، آن عدّه مُردند و مردم از عيب هاى آنان، آگاه نشدند. در همين شهر، مردمانى هم بودند كه عيبى نداشتند؛ امّا درباره عيب هاى مردم ، سخن مى گفتند. پس خداوند در آنان عيب هايى آشكار ساخت كه تا وقتى مُردند ، به آن عيب ها معروف بودند.