است ، به «ولايت» يا «نماز» و يا «ساير آنچه خداوند متعال براى شكوفايىِ انسان در اختيار او قرار داده» ، در واقع ، اشاره به بخشى از زمينه تكامل اختيارى انسان است و اين تفاسير ، منافاتى با يكديگر ندارند . و ـ دانشمندان و اهل عرفان ، امانتداران خداوند متعال در انتقال دانش و معرفت خود به مردم ، بر حَسَب ظرفيت و استعدادهاى آنان هستند . ز ـ سياست مداران ، امانتداران خداوند منّان و مردم ، در اداره صحيح امور سياسى جامعه اند . ح ـ مؤذّنان ، امانتداران مردم اند در امورى كه مسئول اعلام آن هستند (مانند : وقت نماز و روزه) . ط ـ ثروتمندان مسلمان ، امينانِ پيشوايان در تأمين نياز نيازمندان اند . ى ـ هر فرد مورد مشورت ، امانتدارِ كسى است كه با او مشورت مى كند . ك ـ كسى كه به او وديعه اى يا كارى سپرده مى شود ، امانتدار صاحب وديعه و صاحب كار است . ل ـ و در نهايت ، شخص مؤمن ، در مواردى كه تشخيصِ توان انجام دادن فرايض الهى به عهده او سپرده شده (مانند : حدّ بيمارى اى كه موجب افطار در روزه است) ، امانتدار سلامت خويش است . م ـ نكته قابل تأمّل در تبيين اقسام امينان ، اين است كه در احاديث اسلامى ، حجر الأسود ـ كه در يكى از اركان كعبه قرار دارد ـ نيز در رديف امانتداران خداوند سبحان و مردم شمرده شده است .