حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥
٦١١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه برادر خود را گرامى بدارد، در حقيقت، خدا را گرامى داشته است.
٦١١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه ميهمانى بر شما وارد شد، او را گرامى بداريد.
٦١٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به خدا و روز واپسينْ ايمان دارد، بايد همنشين خود را گرامى بدارد.
٦١٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس براى كسى، بدون چشمداشت يا ترس از او ركاب بگيرد [تا بر مَركب خويش سوار شود]، آمرزيده مى شود.
٦١٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه وارد مجلسى مى شود، دچار نوعى گيجى و سردرگمى است. پس با خوشامدگويى از او استقبال كنيد.
٦١٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يتيم را گرامى بدار و به همسايه ات خوبى كن.
٦١٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرزندان خود را گرامى بداريد و آنها را نيكو تربيت كنيد.
٦١٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : احترام نهادن به ريش سفيد و حافظ قرآن و پيشواى دادگر، گونه اى بزرگداشت جلال و شكوه خداوند عز و جل است.
٦١٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه كريمِ قومى نزد شما آمد، او را گرامى بداريد.
٦١٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ وقتى در مسجد نشسته بود و مردى وارد شد و ايشان ب: يكى از حقوق مسلمان بر گردن مسلمان [ديگر]، اين است كه هر گاه خواست بنشيند، برايش جا باز كند.
٦١٢٨.امام على عليه السلام : هنگامى كه جعفر بن ابى طالب از حبشه آمد، پيامبر خدا برخاست و دوازده قدم به استقبال او رفت و با وى معانقه كرد و ما بين دو چشمش (پيشانى اش) را بوسيد و گريه كرد [و از ديدن او اشك شادى ريخت].