حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٨

گاه به معناى ايجاد مزاحمت براى ديگران و تجاوز به حقوق آنان مى آيد ، مانند : « وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَـتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُواْ . [١] و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بدون آن كه گناهى كرده باشند ، مى آزارند ...» . گاه به معناى اجراى قانون الهى درباره مجرم ، به كار مى رود ، مانند : « وَالَّذَانِ يَأْتِيَـنِهَا مِنكُمْ فَـآذُوهُمَا . [٢] و از ميانتان ، آن دو تن را كه مرتكب زشتكارى مى شوند ، آزار دهيد [ و قانون را درباره شان اجرا كنيد ]» . گاه به معناى تحمّل رنج در راه انجام دادن وظيفه آمده است ، مانند : « فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَـرِهِمْ وَأُوذُواْ فِى سَبِيلِى وَقَـتَلُواْ . [٣] و كسانى كه هجرت كردند و از خانه هايشان بيرون رانده شدند و در راه من آزار داده شدند ...» . و گاه به معناى ناراحتى و رنج طبيعى آمده است ، مانند : « وَيَسْـالُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً . [٤] و از تو درباره حيض مى پرسند . بگو : آن ، رنجى است» . و نيز اين آيه : « فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِى أَذىً مِّن رَّأْسِهِى . [٥] و هر كس از شما بيمار باشد يا در سرش ناراحتى اى داشته باشد ...» .