٦٣٩٠.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو كثير زبيدى ، از پدرش ـ: گفتم : اى ابو ذر! مرا به كارى راه نمايى كن كه هر گاه بنده آن را انجام دهد ، به بهشت مى رود . [ابو ذر] گفت : پيامبر خدا فرمود : [١] «ايمان آوردن به خدا» . [سپس ابو ذر ادامه داد :] گفتم : اى پيامبر خدا! آيا همراه ايمان ، عملى هم بايد باشد؟ فرمود : «از آنچه خدا به شخصْ روزى كرده است، بخششى كند» . گفتم : اى پيامبر خدا! اگر نادار بود و چيزى نداشت [ ، چه كند]؟ فرمود : «سخن نيك بگويد». گفتم : اگر اَلكن بود و زبانش يارى نكرد؟ فرمود : «شكست خورده اى را يارى دهد» . گفتم : اگر ناتوان بود و قدرتى نداشت؟ فرمود : «براى كسى كه كارى نمى داند ، كارى انجام دهد» . گفتم : اگر خودش كارى بلد نبود؟ پيامبر خدا رو به من كرد و فرمود : «نمى خواهى در دوستت، خيرى (هنرى يا نقطه مثبتى ) باقى بگذارى؟» و فرمود : «آزارش را به مردم نرساند» . گفتم : اى پيامبر خدا! همه اين كارها آسان (ناچيز) است! فرمود : «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست ، هر بنده اى كه به يكى از اين كارها عمل كند و قصدش رضايت خدا باشد ، آن كار در روز قيامت ، دست او را مى گيرد و رهايش نمى كند ، تا اين كه او را به بهشت ببرد» .

٥ / ٤

نكوهش همه انواع آزاررسانى

الف ـ ترساندن

٦٣٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى مرد مسلمان، همين بدى بس كه برادر مسلمانش را بترساند .

[١] در صحيح ابن حبّان آمده است : «گفت : در اين باره از پيامبر خدا پرسيدم . فرمود : ...» .