٦٤١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! سخنم را بشنويد و نصيحتم را آويزه گوش كنيد و پس از من ، اهل بيتم را پاس بداريد كه به اين كار ، امر شده ايد؛ زيرا آنان كسان من و خويشاوندان و برادران و فرزندان من هستند، و شما [ در قيامت ] گرد آورده مى شويد و درباره ثَقَلين [١] بازخواست مى شويد . پس مواظب باشيد كه پس از من ، چگونه با آنان رفتار مى كنيد. آنان ، اهل بيت من هستند . هر كس آزارشان دهد ، مرا آزرده است ، و هر كس به آنها ستم كند ، به من ستم كرده است ، و هر كس آنان را خوار سازد ، مرا خوار ساخته است ، و هر كس آنان را ارج نهد ، مرا ارج نهاده است ، و هر كس آنان را گرامى بدارد ، مرا گرامى داشته است .

٦٤١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با آزردن اهل بيتم مرا بيازارد ، هر آينه خدا را آزرده است .

٦٤١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن گاه كه در آن مقامِ ستوده [٢] برخيزم ، براى آن دسته از امّتم كه به گناهان كبيره آلوده اند ، شفاعت مى كنم و خداوند ، شفاعت مرا درباره آنها مى پذيرد ؛ امّا به خدا سوگند ، براى كسى كه فرزندان مرا آزرده باشد، شفاعت نخواهم كرد .

٦٤١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس على را بيازارد ، مرا آزرده است .

٦٤١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس على را بيازارد ، مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد ، خداوند متعال را آزرده است .

[١] ابن اثير در النهاية مى گويد : به قرآن و اهل بيت، از آن رو ثقلين گفته اند كه تمسّك به آنها و عمل كردن به دستورشان، سنگين است . به هر شى ء باارزش و نفيسى «ثَقَل» مى گويند . پيامبر خدا نيز، اين دو را براى بزرگداشت منزلت آنها و ارج نهادن به مقامشان «ثقلين» ناميد (النهاية : ج ١ ص ٢١٦ «ثقل» ) .[٢] واژه «مقام»، يا مصدر است ـ كه در اين صورت ، به معناى برانگيخته شدن به صورتى ستودنى است ـ و يا اسم مكان است و معناى آن ، چنين مى شود : «خداوند ، تو را در جايگاهى ستوده قرار مى دهد كه همگان تو را مى ستايند». اين مقام ـ چنان كه در احاديث آمده ـ مقام شفاعت است (ر . ك : الميزان في تفسير القرآن : ج ١٣ ص ١٧٦) .