حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣
فصل يازدهم : مُواسات [١]
١١ / ١
تشويق به مواسات
٥٧٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سرآمد كارها ، سه چيز است : دادخواهى مردم از خود ، مُواسات در راه خداوند عز و جل نسبت به برادر[ـِ دينى] ، و هماره به ياد خداوند متعال بودن .
٥٧٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن را بر مؤمن ، هفت حق است كه از جانب خداوند عز و جل بر او واجب گشته اند : او را در چشم خويش بزرگ بدارد ؛ در سينه خود ، دوستش بدارد ؛ در مال خود ، شريكش بگرداند... .
٥٧٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دو پيراهن دارد ، يكى از آن دو را بپوشد و ديگرى را به برادرش بدهد .
٥٧٣٨.مصادقة الإخوان ـ به نقل از خلّاد سِندى ، در حديثى كه سَندش را به: مردى ديرتر [از ديگر اصحاب] به نزد پيامبر خدا آمد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «چرا دير كردى؟» . گفت : برهنگى باعث شد ، اى پيامبر خدا! فرمود : «آيا همسايه اى نداشتى كه دو جامه داشته باشد و يكى را به تو عاريه دهد؟» . گفت : چرا ، اى پيامبر خدا! فرمود : «او برادر تو نيست» .
[١] مُواسات : مُشاركت دادنِ ديگرى در دارايى خويش ، سهيم سازى ، از خود گذشتگى ، همدردى ، خيرخواهى ، به يك چشم ديدن ، حمايت ، رعايت .