٦٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مؤمن گناهانى انجام دهد ، به سبب آنها گرفتار فقر مى شود . اگر آن فقر، گناهانش را پاك نكرد، به بيمارى مبتلا مى شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود، به ترس از تعقيب قدرت حاكم ، گرفتار مى آيد و اگر اين نيز گناهانش را پاك نكرد، هنگام مُردن ، به سختى جان مى دهد، تا آن كه سرانجام، خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود ، ديدار كند و دستور رسد كه او را به بهشت برند .

٦٣٤٥.پيامبر خدا ـ به نقل از جبرئيل عليه السلام از خداوند متعال ـ: اى محمّد! من ورود به بهشت را بر همه پيامبران ممنوع كرده ام ، تا وقتى كه تو و على و پيروانتان وارد آن شويد ، مگر آن كس از پيروانتان كه گناه كبيره اى مرتكب شود . در اين صورت، او را به بلايى در اموالش يا ترس از سلطان گرفتار مى كنم، تا آن كه فرشتگان با بشارت و شادمانى از او استقبال كنند و من از او در خشم نباشم و اين همه ، براى رهايى از گناهى است كه از او سر زده .

٦٣٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زن و مرد مؤمن، پيوسته در جان و مال و فرزندش گرفتار بلا مى شود تا آن كه بدون گناه ، خدا را ديدار كند .

ب ـ بيمارى ها

٦٣٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيمارى ، گناهان را پاك مى كند .