٥٩٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ كه عظمتش پُرشكوه است ـ فرمود : «من دنيا را براى معاوضه، به بندگان خود داده ام... . هر كه چيزى از آن را به من قرض ندهد و من به زور از او بستانم [و او شكيبايى كند]، سه نعمت به او عطا مى كنم ، كه اگر يكى از آنها را به فرشتگانم بدهم، خرسند مى شوند : درود و هدايت و رحمت [خود] را» . خداوند عز و جل مى فرمايد : «همانان كه چون مصيبتى به آنها رسد ، مى گويند : «ما از آنِ خداييم و به سوى او باز مى گرديم» . درودها و رحمتى از پروردگارشان، بر آنها باد و همانان ره يافتگان اند» .

٥٩٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مؤمن و ناشكيبىِ او در برابر بيمارى ها، تعجّب مى كنم . اگر مى دانست كه بيمارىِ او برايش چه ثوابى دارد ، هر آينه دوست داشت كه تا آن گاه كه پروردگارش را ملاقات مى كند، پيوسته بيمار باشد .

٢٣ / ٦

معناى شكيبايى

٥٩٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [از جبرئيل عليه السلام پرسيدم]: اى جبرئيل! معناى شكيبايى چيست؟ جبرئيل عليه السلام گفت : «اين كه در سختى، همان گونه شكيب ورزى كه در [روزگار] آسايش ، شكيبايى مى كنى ، و در تهى دستى ، چنان شكيبايى كنى كه در توانگرى ، شكيبايى مى كنى ، و در بيمارى و گرفتارى نيز همان گونه شكيبايى كنى كه در زمان عافيت ، شكيبايى مى كنى . [آدم شكيبا] از بلايى كه به او مى رسد، نزد مخلوق ، شِكوه نمى كند» .

٥٩٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ اين سؤال كه شكيبايان كيان اند؟ ـ: شكيبايان، كسانى هستند كه بر طاعت خدا و ترك معصيت او شكيبايى مى كنند ؛ كسانى كه مال حلال و پاكيزه به دست مى آورند و به اعتدال خرج مى كنند و اضافه آن را در راه خدا مى بخشند و بدين سبب ، رستگار و كامياب مى شوند .