٥٨٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه خواهان كرامت آخرت است ، زيور دنيا را رها مى كند . همين جاست كه بنده از خدا حيا مى كند و اين جاست كه به [مقام ]ولايت خداوند عز و جلمى رسد.

٥٨٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر مى خواهى كه خداوند تو را دوست بدارد، دنيا را دشمن بدار.

٥٨٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرز به مردى ـ: نسبت به دنيا زهد بورز تا خداوند عز و جلتو را دوست بدارد، و نسبت به آنچه مردم دارند ، زهد بورز تا مردم دوستت بدارند.

٥٨٧٧.حلية الأولياء ـ به نقل از مجاهد ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا به كارى راه نمايى كن كه به خاطر آن ، هم خداوند متعال و هم مردم ، مرا دوست بدارند. فرمود: «آنچه باعث مى شود كه خداوند عز و جل تو را دوست بدارد ، زهدورزى در دنياست، و آنچه موجب مى شود كه مردم دوستت بدارند ، آن است كه اين خيار را پيش آنان بيفكنى [١] » .

٥٨٧٨.امام على عليه السلام ـ در بيان حديث معراج ـ: خداوند متعال فرمود : «... اى احمد! آيا مى دانى زاهدان ، چه مقامى در نزد من دارند؟» . [پيامبر صلى الله عليه و آله ] گفت : نه ، اى پروردگارم! فرمود: «در روزى كه مردم برانگيخته مى شوند و به حسابشان رسيدگى مى شود ، آنان از اين حسابرسى در امان اند. كمترين چيزى كه در آخرت به زاهدان مى دهم ، اين است كه همه كليدهاى بهشت ها را در اختيارشان مى نهم تا هر درى را كه مى خواهند ، باز كنند، و روى خود را از آنان پنهان نمى دارم و از انواع لذّتِ سخن گفتن با خودم ، برخوردارشان مى سازم، و آنان را بر جايگاهى راستى [٢] مى نشانم . كارهايى را كه در دنيا كرده اند و رنج هايى را كه كشيده اند ، به يادشان مى آورم و چهار در را برايشان مى گشايم: درى كه از آن ، در هر صبح و شام ، ارمغان هايم برايشان برده مى شود ؛ درى كه از آن ، به راحتى ـ هر گونه كه بخواهند ـ به سوى من مى نگرند ؛ درى كه از آن ، آتش را مى بينند و به ستمكاران [و گنهكاران] مى نگرند كه چگونه عذاب مى شوند ؛ و درى كه از آن ، كنيزكان و حوريان بهشتى بر آنان وارد مى شوند» .

[١] كنايه از بى رغبتى به آن چيزهايى است كه در دست مردم قرار دارد و يا آنها بدان علاقه دارند .[٢] اشاره است به آيه ٥٥ از سوره قمر : «فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرِ ؛ در جايگاه راستى ، نزد فرمان روايى پُر توان اند» .