حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١١
البتّه برخى از معارف ، امانت هايى هستند كه جزء اسرار الهى محسوب مى شوند و انتقال آنها به افراد فاقد ظرفيت ، خيانت و خطرناك است . [١] ٣ . عرصه اقتصادى . روشن ترين عرصه امانت نزد عموم مردم ، عرصه اقتصادى است . نكته قابل توجّه در امانتدارى اقتصادى از نگاه اسلام ، اين است كه شخص مسلمان ، نه تنها حق ندارد به حقوق ديگران تجاوز كند ، بلكه ثروت شخصى خودش نيز امانتى در نزد اوست و نمى تواند آن را در هر راهى كه مى خواهد ، مصرف كند . از اين رو ، در اسلام ، اسرافكارى در مال خود نيز خيانت محسوب مى گردد . [٢] ٤ . عرصه اخلاقى . گستره امانتدارى در عرصه اخلاقى بسيار وسيع است . در واقع ، اتّصاف به انواع صفات نيكو و اجتناب از همه صفات ناشايست ، امانتدارى وجدان اخلاقى است كه خداوند متعال به انسان ارزانى داشته است . از اين رو ، در روايات اسلامى ، امورى مانند : صداقت ، وَرَع ، عفّت ، وفا ، همكارى براى اقامه حق ، پاداش ِ نيكى با نيكى ، و حفظ اسرار مردم ، از مصاديق امانتدارى شمرده شده اند . ٥ . عرصه عملى . در اسلام ، هر كارى كه به انسان سپرده شود ، امانت محسوب مى گردد . از اين روست كه اجير (پيمانكار) [٣] يكى از امانتداران محسوب مى شود . پيامبر خدا مى فرمود : أنَّ اللّه َ عز و جل يُحِبُّ إذا عَمِلَ أحَدُكُم عَمَلاً أن يُتقِنَهُ . [٤] خداوند دوست دارد كه هرگاه يكى از شما كارى را انجام مى دهد، به درستى انجام دهد.
[١] . ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمة : ج ٧ ص ٤٠٧ (امانت هاى فرهنگى) و ص ٤٧٧ (كسى كه شايسته اعتماد و امانت سپارى نيست) .[٢] ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمه : ج ٧ ص ٤٠٩ (امانت هاى اقتصادى) و ص ٤٧٧ (كسى كه شايسته اعتماد و امانت سپارى نيست) .[٣] . ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمه : ج ٧ ص ٤٦٩ (فصل پنجم : امانتداران / اجير) .[٤] . المعجم الأوسط : ج ١ ص ٢٧٥ ح ٨٩٧ ، مسند ابن حنبل : ج ٤ ص ٢٥٣ ح ٤٣٦٩ ، الطبقات الكبرى : ج ٨ ص ٢١٦ ، تاريخ دمشق : ج ٣٤ ص ٢٩٠ ، كنز العمّال : ج ٣ ص ٩٠٧ ح ٩١٢٨ .