١١٠٦٨.السنن الكبرى ، نسايى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه به عيادت بيمارى مى رفت ، بالاى سر او مى نشست و سپس ، هفت بار مى گفت: «از خداوند بزرگ ، پروردگار عرش بزرگ ، مسئلت دارم كه شفايت دهد». پس اگر هنوز اَجَل آن شخص فرا نرسيده بود ، از آن بيمارى شفا مى يافت.

١١٠٦٩.صحيح البخارى ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا ، چون نزد بيمارى مى رفت يا بيمارى را نزد وى مى آوردند ، مى گفت: «درد را ببر ، اى پروردگار مردمان! شفا بده كه تو خود ، شفا دهنده اى و شفايى جز شفاى تو نيست ؛ شفايى كه هيچ بيمارى اى بر جاى نگذارد».

١١٠٧٠.صحيح مسلم ـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى ـ: جبرئيل ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمّد! آيا بيمار شده اى؟ فرمود: «آرى». گفت: به نام خدا ، تو را از هر آنچه آزارت مى دهد ، از شرّ هر كس و يا هر چشم حسود ، به پناه خداوند در مى آورم. خداوند ، شفايت دهد! به نام خدا ، تو را پناه مى دهم .

د ـ التماس دعا از بيمار

١١٠٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون بر بيمارى وارد شدى ، از او بخواه برايت دعا كند؛ چرا كه دعاى او ، به سانِ دعاى فرشتگان است.