حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٩
١٠٦٩١.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو اُمامه ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر آينه ، رشك بردنى ترينِ مردم نزد من ، بنده مؤمنى است كه سبك بار باشد و از نماز ، بهره برده ، پروردگارش را فرمان برَد و در نهان ، خداى را نيكْ عبادت نمايد و در ميان مردمْ گم نام به سر بَرَد ، چندان كه انگشت نما نباشد ؛ و روزى اش به قدر كفاف باشد ؛ و روزى اش به قدر كفاف باشد» . در اين حال ، با نوك دو انگشت خود مى كوبيد و فرمود : «و روزى اش به قدر كفاف باشد ؛ و روزى اش به قدر كفاف باشد ؛ و مرگش زود فرا رسد و گريه كنندگانش اندك باشند و از او ميراث اندك به جاى مانَد» .
١٠٦٩٢.تنبيه الخواطر: گفته اند كه روزى پيامبر خدا ، در حالى كه عبايى شامى بر دوش داشت ، براى مردم خطبه خواند و فرمود: «همانا آنچه كم باشد و كفايت نمايد ، بهتر از آن است كه فراوان باشد و بفريبد . هر آينه ، دارنده دو درهم ، حسابرسى اش طولانى تر از دارنده يك درهم است» .
٤ / ٤
غم نخوردن براى روزىِ فردا
١٠٦٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! اندوه روزىِ فردا را مخور ، كه هر فردايى روزى اش فرا مى رسد .
١٠٦٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به عبد اللّه بن مسعود ـ: اى پسر مسعود! اندوهِ روزى را مخور ؛ چرا كه خداى متعال مى فرمايد: «هيچ جنبنده اى در زمين نيست ، مگر آن كه روزى اش بر عهده خداست» ؛ و هم مى فرمايد: «در آسمان است روزىِ شما و آنچه وعده داده مى شويد» .