«[ مى گويند: ] او را بگيريد و در غُل كشيد. آن گاه ميان آتشش اندازيد. سپس در زنجيرى كه درازى آن هفتاد گز است ، وى را در بند كشيد ؛ چرا كه او به خداى بزرگ نمى گرويد و به اطعام بينوايان ، تشويق نمى كرد» .

«هر كسى در گروِ عملكرد خويش است، بجز ياران دستِ راست . در ميان باغ ها از يكديگر درباره مجرمان مى پرسند : «چه چيز ، شما را در آتش [ سَقَر ] در آورد؟» . گويند: از نمازگزاران نبوديم و بينوايان را غذا نمى داديم و با هرزه درايان ، هرزه درايى مى كرديم و روز جزا را دروغ مى شمرديم » .

«ولى از گردنه سخت نگذشت ، و تو چه دانى كه آن گردنه سخت چيست : بنده اى را آزاد كردن است، يا طعام دادن در روز گرسنگى، به يتيمى خويشاوند، يا بينوايى خاك نشين؟» .

حديث

١٠٥٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دينار بر دينار و درهم بر درهم نهاده نمى شود ؛ بلكه خداوند [بدين گونه ]پوست بدن آن [مال اندوزان] را گسترش مى دهد «و [پوست] پيشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ مى نهند [و به آنان مى گويند :] «اين است آنچه براى خود اندوختيد . پس [كيفر ]آنچه را مى اندوختيد ، بچشيد» .

١٠٥٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دارنده گنجى نيست كه زكات آن را ندهد ، مگر اين كه آن مال را در آتش جهنّم بگدازند تا همچون ورقى پهن گردد و با آن ، پهلوها و پيشانى آن كس گداخته مى گردد ، تا آن كه در روزى كه اندازه اش پنجاه هزار سال است ، خدا ميان بندگانش داورى فرمايد . سپس راه وى يا به سوى بهشت و يا به سوى آتش ، نمايانده مى شود .

١٠٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دارنده مالِ انباشته اى نيست كه زكات آن را ندهد ، مگر آن كه روز قيامت آورده مى شود ، در حالى كه با آن ، بر پهلو و پيشانى اش داغ مى نهند ؛ زيرا [در دنيا ]ابرو در هم مى كشيده و راه ، كج مى كرده و به نيازخواه و گرد آورنده زكات ، پشت مى كرده است .