حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣
١٠١٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه درختى بنشاند و در نگهدارى و رسيدگى به آن ، صبر به خرج دهد تا آن درخت به بار بنشيند ، در برابرِ هر ميوه اى از آن كه روزى جوينده اى بخورد ، يك صدقه نزد خدا برايش منظور مى شود .
١٠١٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه زمينى را احيا كند و از آب آن زمين، جگر تفتيده اى بنوشد، يا از محصولش، روزى جوينده اى نصيبى برد ، خداوند متعال در قبال آن ، اجرى برايش رقم مى زند .
١٠١٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه زمين مرده اى را زنده كند، مأجور است و آنچه را كه روزى جوينده اى، از محصول آن بخورد ، برايش صدقه خواهد بود .
١٠١٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد دام[دارى] و كشاورزى ؛ زيرا اين دو ، شب و روز ، پيوسته خيرند .
١٠١٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن گاه كه خداوند ، اسباب گذران زندگى را آفريد ، بركت ها را در كِشت و دام قرار داد .
١٠١١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين مالِ انسان برايش ، يا كرّه ماده اسبى است كه تازه تولّد يافته باشد و يا رديف درختان خرماى باردار .
١٠١١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوبْ مالى است درخت خرما ؛ استوار در گِل و لاى ، خوراك بخشِ در خشك سالى !
١٠١١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ كسى كه پرسيد : كدام دارايى ما برتر است؟: كِشت و دام .
١٠١١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مسلمانى نيست كه نهالى بكارد يا زراعتى كشت كند و پرنده اى يا انسانى يا چارپايى از آن بخورد ، جز اين كه آن برايش صدقه به شمار مى رود .