حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١
١٠٠٧٢.علل الشرائع ـ به نقل از ابن عمر ـ: در خُرمازار مدينه با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و او على عليه السلام را مى جُست ، تا آن كه به بوستانى رسيد . در آن نگريست و على عليه السلام را ديد كه بر زمين كار مى كند و بر وى غبار نشسته است . فرمود: «مردم را سرزنش نمى كنم كه تو را ابو تراب كنيه داده اند» .
٣ / ٢
هشدار درباره سستى در كار
الف ـ زيان هاى سستى
١٠٠٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل سستى و تنبلى را آفريد و ميان آن دو را پيوند داد . پس از آن دو ، فقر زاده شد .
١٠٠٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر امّت خود ، از اين چيزها بيشتر بيمناكم : بزرگىِ شكم ، پيوسته در خواب بودن ، تنبلى ، و ضعيف شدنِ يقين .
١٠٠٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بى حوصلگى مكن ، كه تو را از آخرت و دنيا باز مى دارد .
١٠٠٧٦.جامع الأخبار ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا ، هر گاه به كسى مى نگريست و او در چشمش خوش مى افتاد ، مى فرمود: «آيا كار و پيشه اى دارد؟» . اگر مى گفتند : نه ، مى فرمود: «از چشمم افتاد» . گفته شد : اى پيامبر خدا! چگونه چنين است؟ فرمود: «زيرا مؤمن ، اگر كار و پيشه اى نداشته باشد ، با دينش زندگى مى گذراند» .