حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٧
١٠٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مال اندوزى نيست كه حقّ آن را ادا نكند ، مگر آن كه روز قيامت آورده مى شود و با آن ، بر پيشانى و بناگوشش داغ نهاده مى گردد و به وى گفته مى شود: «اين است گنجت كه با آن ، بخل مى ورزيدى» .
١٠٥٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه زر و سيم بيندوزد و آن را در راه خدا انفاق نكند ، همان در روز قيامت ، سنگى مى گردد و با آن ، بر وى داغ نهاده مى شود .
١٠٥٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه به هنگام مرگ ، از خود زر و سيم باقى بگذارد ، مگر اين كه با آن ، بر وى داغ نهاده مى شود .
١٠٥٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس نيست كه زر و سيمى به جا بگذارد ، مگر اين كه خداوند ، آن را ورقه هايى پهن مى گرداند و از پا تا چانه ، او را با آن داغ مى نهد .
١٠٥٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس نيست كه بميرد و نزدش زر و سيم باشد ، مگر اين كه خداوند به ازاى هر قيراط از آن ، ورقى پهن مى سازد و با آن ، از سر تا پايش را داغ مى نهد ، خواه بعد از آن ، آمرزيده گردد يا در عذاب باشد .
١٠٥٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت ، گنج شما تبديل به مارى مى شود كه از فرطِ سَمدارى ، موى سرش ريخته است .
١٠٥٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از خود ، مال بسيار به جا گذارد ، روز قيامت ، آن مال به صورت مارى كه از فرطِ سَمدارى ، موى سرش ريخته و دو نقطه سياه بالاى دو چشمش دارد ، براى او چهره مى نمايد و همواره او را دنبال مى كند . آن فرد مى گويد: واى بر تو ! چيستى؟ مار مى گويد: من ، همان مال انبوهم كه پس از خود به جاى نهادى . سپس دست او را در دهان مى برد و پاره پاره مى كند و آن گاه ، بقيّه بدنش را مى بلعد .