حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٧
١ / ٥
كسانى كه از جايى كه گمان نمى رود ، روزى مى يابند
الف ـ پرهيزگار
قرآن
«پس چون عدّه آنان به سر رسيد، [ يا ] به شايستگى نگاهشان داريد، يا به شايستگى از آنان جدا شويد، و دو تن [ مرد ] عادل را از ميان خود گواه گيريد و گواهى را براى خدا به پا داريد. اين است اندرزى كه به آن كس كه به خدا و روز بازپسين ايمان دارد، داده مى شود . و هر كس از خدا پروا كند، [ خدا ] براى او راهِ بيرون شدنى قرار مى دهد و از جايى كه حسابش را نمى كند، به او روزى مى رساند، و هر كس بر خدا اعتماد كند ، او براى وى بس است. خدا فرمانش را به انجام رساننده است. به راستى ، خدا براى هر چيزى ، اندازه اى مقرّر كرده است» .
حديث
١٠٣٣٠.المعجم الكبير ـ به نقل از مُعاذ بن جبل ـ: از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود : «اى مردم! پروا از خدا را دست مايه سازيد تا روزى تان بدون سرمايه و كسب و كار ، فراهم آيد» . سپس اين آيه را تلاوت كرد : « «و هر كه از خدا پروا كند ، براى او راه بيرون شدنى پديد مى آورد ، و او را از جايى كه گمان ندارد ، روزى مى دهد» » .
١٠٣٣١.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا ، تلاوت اين آيه را براى من آغاز كرد: «و هر كه از خدا پروا كند ، براى او راه بيرون شدنى پديد مى آورد» ، تا آن كه از تلاوت آن فراغت يافت . سپس فرمود : «اى ابو ذر! اگر همه مردم به همين آيه تمسّك مى جستند ، برايشان كفايت مى كرد» . آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله بازخوانى اين آيه را برايم از سر گرفت و تا وقتى كه چشمم سنگين شد ، آن را بر من خواند .
١٠٣٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند مى پرهيزد از آن كه بنده مؤمنش را جز از طريقى كه وى نمى داند ، روزى دهد .