«و اوست كسى كه دريا را مسخّر گردانيد تا از آن ، گوشت تازه بخوريد و پيرايه اى كه آن را مى پوشيد ، از آن بيرون آوريد ـ و كشتى ها را در آن، شكافنده [ى آب ] مى بينى ـ ، و تا از فضل او بجوييد و باشد كه شما شكر گزاريد» .

حديث

١٠٠٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر آينه عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: «روز ، آفريده شد تا در آن ، نماز واجب را ادا كنى كه از آن ، بازخواست و با آن ، حسابرسى خواهى شد ؛ و تا به پدر و مادرت نيكى كنى ؛ و تا در زمين گام زنى و در پىِ گذران زندگى روزانه خود برآيى» .

١٠٠٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از اداى نماز واجب ، روزى جُستن ، واجب است .

١٠٠٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بكوشد تا خود را عزيز و از مردمْ بى نياز بدارد ، [هم رتبه] شهيد است .

١٠٠٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جهاد ، [فقط] آن نيست كه [كسى] در راه خدا شمشير زند . هر آينه ، جهاد ، آن است كه فرد ، پدر و مادر و فرزندانش را [نيز ]سرپرستى كند . پس چنين كسى در حال جهاد است . و آن كس كه خود را تأمين مى سازد تا از مردمْ بى نياز باشد ، او هم در حال جهاد است .

١٠٠٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن كه بكوشد تا پدر و مادرش را تأمين كند يا آنان را از مردمْ بى نياز سازد ، [كارش ]در راه خداست ؛ و آن كس كه بكوشد تا همسر يا فرزندانش را كفاف بخشد و از مردمْ بى نياز كند ، [نيز ]در راه خداست ؛ و آن كه تلاش مى كند تا خودش را بى نياز كند و از مردمْ مستغنى سازد ، [نيز ]در راه خداست ؛ و آن كه تلاش مى كند تا بر دارايى خود بيفزايد ، در راه شيطان است .

١٠٠٤٥.دعائم الإسلام : در جنگ تبوك ، پيامبر صلى الله عليه و آله به جوانى نيرومند برخورد كه شتران فربهى را مى رانْد . ياران پيامبر به وى گفتند : اى پيامبر خدا! اگر نيرومندى و چابكىِ اين جوان و فربهىِ شترانش در راه خدا صرف مى شد ، هر آينه بهتر بود . پيامبر خدا ، او را فرا خواند و فرمود: «با اين شتران ، در نظر دارى چه كنى؟» . گفت: اى پيامبر خدا! من ، همسر و خانواده اى دارم . با اين شتران به كسب درآمد مى پردازم تا آنان را از حاجت خواهى نزد مردم ، بى نياز سازم و بدهى ام را بپردازم . فرمود: «مباد هدفت جز اين باشد!» . گفت: نه . آن گاه كه جوان راهى شد ، پيامبر خدا فرمود: «اگر راست گفته باشد ، او را پاداشى است همانند پاداش رزمنده و حج گزارنده و عمره به جاى آورنده» .