١٠٢٧٠.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو الأحوص ، از پدرش ـ: در حالى كه جامه اى پَست بر تن داشتم ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدم . فرمود: «آيا مالى دارى؟» . گفتم: آرى . فرمود : «چه مالى؟» . گفت [م] : خداوند به من شتر و گوسفند و اسب و بندگانى عطا فرموده است . فرمود: «پس اينك كه به تو مال عطا فرموده ، بايد نشانِ نعمت و كرامت خداوند بر تو ديده شود» .

١٠٢٧١.المعجم الكبير ـ به نقل از زهير بن ابى علقمه ضبعى ـ: مردى با ظاهرى زشت نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد . ايشان فرمود: «آيا مالى دارى؟» . گفت: آرى . همه گونه مال دارم . فرمود : «پس بايد [اثرِ مال] بر تو ديده شود . هر آينه خداوند دوست مى دارد كه اثرِ [نعمت ]خويش را بر بنده اش به نيكى بنگرد . نه تنگ دستى را دوست دارد و نه تظاهر به تنگ دستى را» .

٥ / ٢

آنچه در مصرف اموال ، روا نيست

الف ـ اسراف و ريخت و پاش

قرآن

«و حقّ خويشاوند را به او بده و مستمند و در راه مانده را [ دستگيرى كن ] ، و ولخرجى و اسراف مكن؛ چرا كه اسرافكاران ، برادران شيطان هايند، و شيطان همواره نسبت به پروردگارش ناسپاس بوده است» .

«سپس وعده[ ى خود ] به آنان را راست گردانيديم و آنها و هر كه را خواستيم ، نجات داديم و افراطكاران را به هلاكت رسانيديم» .