حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١٣
١ / ٤
پاداش
١١٠٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مؤمن و اين كه از بيمارىْ بى تابى مى كند ، در شگفتم ! اگر او مى دانست كه در بيمارىْ چه پاداشى دارد ، دوست داشت پيوسته بيمار باشد تا آن هنگام كه به لقاى پروردگار خويش بپيوندد .
١ / ٥
پاداش آنچه در دوران تن درستى انجام مى داده است
١١٠١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بيمار شود يا به سفر برود ، همانند [پاداش] آنچه در دوران تن درستى و زمان اقامت در وطن ، انجام مى داده است ، پاداش خواهد داشت .
١١٠١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عملِ هر روزى ، در همان روز ، مُهر پايان مى خورد . هر گاه مؤمنْ بيمار شود ، فرشتگان مى گويند : پروردگارا! فلان بنده ات را حبس كرده اى . پروردگار متعال مى فرمايد : «براى او همانند عمل هميشگى اش را مُهر كنيد ؛ تا خوب شود يا بميرد» .
١١٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مسلمانى نيست كه به گرفتارى اى جسمى مبتلا شود ، مگر آن كه خداوند عز و جل به فرشتگان خويش مى فرمايد : «براى او پاداش بهترين كارهايى را كه در دوران تن درستى انجام مى داده است ، بنويسيد» .
١١٠١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خداوند ، بنده مسلمان را به بلايى در جسمش گرفتار سازد ، [به فرشته ]مى فرمايد : «براى او عمل صالحى را كه پيش تر انجام مى داده است ، بنويس» . پس خداوند ، اگر او را شفا دهد ، او را مى شويد و تطهير مى كند و اگر جانش را بستاند ، وى را مى آمرزد و رحمت مى كند .