١٠٥٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى خوددارى از اظهار نياز به مردم و تلاش براى خانواده اش و لطف ورزى به همسايه اش ، از راه حلالْ دنيا را بجويد ، در روزى كه به ديدار خدا مى رود ، چهره اش همچون ماه كامل است ؛ و هر كه دنيا را از راه حلال ، ولى براى زياده جويى و فخرفروشى و خودنمايى طلب كند ، خدا را در حالى ديدار مى كند كه بر وى خشم گرفته است .

١٠٥٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مردم بر تهى دستان خويش خشم ورزند و آبادى بازارهاشان را به رُخ بكشند و با مال اندوزى بزرگى بطلبند ، خداوند به چهار ويژگى گرفتارشان مى كند : قحطى روزگار ، ستم حاكم ، خيانت كارگزاران حاكم ، و تسلّط متجاوز .

١٠٥٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : { و مال را گرد مياور در حالى كه نمى دانى آن را براى كه مى اندوزى } { و نيز نمى دانى كه آيا در وطنِ خويش ، خواهى مُرد يا در جاى ديگر . }

١٠٥٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت ، فرزند آدم ، همچون برّه آورده مى شود و نزد خداوند مى ايستد . خدا به او مى فرمايد : «به تو عطا كردم و نعمت بخشيدم . پس چه كردى؟» . مى گويد: پروردگارا! آن را گِرد آوردم و به آن افزودم و بيش از آنچه بود ، باقى نهادم . پس مرا باز گردان تا آن را به تو باز گردانم . خداوند مى فرمايد: «نشانم ده كه چه پيش فرستاده اى» . مى گويد: پروردگارم! آن را گِرد آوردم و به آن افزودم و بيش از آنچه بود ، باقى نهادم . پس مرا باز گردان تا آن را به تو باز گردانم . آن گاه ، بنده اى كه خيرى پيش نفرستاده باشد ، به سوى آتش رانده مى شود .

١٠٥٤١.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «زود است كه براى امّت من ، بيمارىِ امّت ها فرا رسد» . گفتند: بيمارىِ امّت ها چيست؟ فرمود: «سرمستى و به خود باليدن و فخرفروشى و در گران فروشى مسابقه دادن در دنيا و كينه توزى و حسدورزى ، چندان كه به ستم بينجامد» .