حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٧
١٠٦٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ توانگر و فقيرى نيست ، مگر آن كه در روز قيامت ، آرزو مى كند كه در دنيا ، تنها به قدر كفافش روزى مى داشت .
١٠٦٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! همانا خداوند ـ كه ذكرش بِشكوه باد ـ را خواسته ام كه روزىِ هر كس را كه مرا دوست مى دارد ، به قدرِ كفاف قرار دهد و به هر كه مرا دشمن مى شمارد ، مال و فرزند بسيار بخشد .
١٠٦٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه يكى از يهوديان و مسيحيان را دعا مى كنيد ، بگوييد: «خداوند ، مال و فرزندانت را بسيار گردانَد!» .
١٠٦٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ آن گاه كه ثعلبة بن حاطب به ايشان گفت: اى پيامبر: مال اندكى كه شكرش را به جاى آورى ، بهتر از مال فراوانى است كه نتوانى شكر آن را به جا آورى .
١٠٦٨٩.امام زين العابدين عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله بر شترچرانى گذر كرد . كسى را فرستاد تا از او چيزى براى آشاميدن بخواهد . شتربان گفت: آنچه در پستان شتران است ، صبحانه مردم قبيله است و آنچه در ظرف هاى ماست ، غذاى شامشان . پيامبر خدا فرمود : «بار خدايا! مال و فرزندان او را بسيار گردان» . سپس به گوسفندچرانى گذر نمود و كسى را فرستاد تا از او چيزى براى آشاميدن بخواهد . وى گوسفندها را دوشيد و هر چه در ظرف داشت ، در ظرف پيامبر خدا ريخت و نيز گوسفندى براى ايشان فرستاد و پيغام داد: اين ، چيزى است كه نزد ما آماده بود . اگر مى خواهى ، آن را افزون كنيم . پيامبر خدا گفت : «بار خدايا! او را به قدر كفاف ، روزى ده» . يكى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا ! آن را كه خواهشت را رد كرد ، چنان دعا فرمودى كه ما همه دوستار آنيم ؛ و اين را كه خواهشت را روا نمود ، چنين دعا فرمودى كه ما همه ، آن را ناخوش مى داريم! پيامبر خدا فرمود: «همانا آنچه كم باشد و كفايت نمايد ، بهتر از آن است كه فراوان باشد و بفريبد . بار خدايا! محمّد و خاندان محمّد را به قدر كفاف ، روزى بخش» .
١٠٦٩٠.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا فرمود: «به توانگرى اى كه خدا به تو مى دهد، توانگر شو». گفتم: اى پيامبر خدا! آن چيست؟ فرمود : «صبحانه يك روز و غذاى شام يك شب . پس هر كه به آنچه خدا روزى اش نموده ، قناعت ورزد ، توانگرترينِ مردم است» .