«پس [ قارون ] با كوكبه خود بر قومش نمايان شد . كسانى كه خواستار زندگى دنيا بودند ، گفتند: اى كاش مثل آنچه به قارون داده شده ، به ما [ هم ]داده مى شد؛ واقعاً او بهره بزرگى [ از ثروت ]دارد. و كسانى كه دانش [ واقعى ] يافته بودند، گفتند: واى بر شما! براى كسى كه ايمان آورده و كار شايسته كرده ، پاداش خدا بهتر است و جز شكيبايان ، آن را نمى يابند. آن گاه [ قارون ]را با خانه اش در زمين فرو برديم، و گروهى نداشت كه در برابر [ عذابِ ] خدا او را يارى كنند و [ خود نيز ]نتوانست از خود دفاع كند. و همان كسانى كه ديروز آرزو داشتند به جاى او باشند، صبح مى گفتند: واى! مثل اين كه خدا روزى را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد ، گشاده يا تنگ مى گرداند، و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را [ هم ] به زمين فرو برده بود . واى! گويى كه كافران ، رستگار نمى گردند» .

«خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند، در باغ هايى كه از زيرِ [ درختانِ ]آنها نهرها روان اند ، در مى آورد، و [ حال آن كه ]كسانى كه كافر شده اند، [ در ظاهر، ]بهره مى برند و همان گونه كه چارپايان مى خورند، مى خورند ؛ ولى جايگاه آنها آتش است. و بسا شهرها كه نيرومندتر از آن شهرى بودند كه تو را [ از خود ]بيرون راندند ، كه ما هلاكشان كرديم و براى آنها يار [ و ياورى ] نبود» .

«آيا در زمين نگشته اند تا ببينند فرجام كسانى كه پيش از آنان بودند ، چگونه بوده است؟ [ آنها از حيث تعداد، به مراتبْ ]بيشتر از آنان، و [ از حيث ]نيرو و آثار در روى زمين، استوارتر بودند ؛ ولى آنچه به دست مى آوردند، به حالشان سودى نبخشيد. و چون پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان آوردند، به آن چيز [ مختصر ] از دانش كه نزدشان بود ، خرسند شدند و [ سرانجام ]آنچه به ريشخند مى گرفتند ، آنان را فرو گرفت» .

«آيا در زمين نگرديده اند تا ببينند فرجام كسانى كه پيش از آنان بودند، چگونه بوده است؟ آنها بس نيرومندتر از ايشان بودند و زمين را زير و رو كردند و بيش از آنچه ايشان آبادش كردند ، آن را آباد ساختند، و پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان آوردند. پس خدا بر آن نبود كه بر ايشان ستم كند ؛ ليكن خودشان بر خودشان ستم مى كردند» .

«و امّا عاديان، به ناحق ، در زمين ، سر بر افراشتند و گفتند: از ما نيرومندتر كيست؟ آيا ندانسته اند كه آن خدايى كه خلقشان كرده ، او از ايشان نيرومندتر است و آيات ما را انكار مى كردند؟» .