١٠٣٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ روزى ها را ميان آفريدگانش به حلال تقسيم فرموده است و نه به حرام . پس هر كس كه پروا از خدا را پيشه كند و شكيبا باشد ، خدا از روزىِ حلالش به وى عطا مى فرمايد ، و آن كس كه پرده پوشيدهْ بر دَرَد و شتاب ورزد ، خدا وى را به غير حلالش گرفتار مى سازد ، روزى حلالش از او بُريده مى شود و روز قيامت به همان محاسبه مى گردد .

١٠٣٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ سارقى جز از آنچه به حساب روزى اش نوشته شده ، دزدى نمى كند .

١٠٣١٠.تفسير العيّاشى ـ به نقل از اسماعيل بن كثير ، در روايتى كه سند آن: چون اين آيه نازل شد : «و خداى را از فضلش بجوييد» ، ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند : اين فضل چيست؟ چه كس از شما اين را از وى مى پرسد؟ على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : من از وى مى پرسم . و از ايشان پرسيد : اين فضل چيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «هر آينه خداوند ، آفريدگانش را آفريد و روزى هاى حلال را ميان ايشان تقسيم فرمود و روزى حرام را در معرض ديدشان نهاد . هر كس به حرام روى آورد ، به همان اندازه كه مرتكب حرام شده ، از حلالش كاسته و به پايش نوشته مى شود» .

ج ـ حرص ورزيدن ، روزى را افزايش نمى دهد

١٠٣١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابو ذر! آن كه [در طلب روزى،] كندى مى كند ، از روزىِ معيّن خود ، باز نمى ماند و آن كه حرص مى ورزد ، به آنچه برايش مقدّر نشده ، دست نمى يابد . هر كه خيرى بيابد ، خدا به او عطا فرموده و هر كس از شرّى باز داشته شود ، خداوند ، او را باز داشته است .

١٠٣١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا روزى خدا را ، نه حرص ورزيدنِ آزمندى به سويت جلب مى كند و نه بى ميلى جستنِ كراهت ورزنده اى از تو باز مى دارد .