حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١
ب ـ رنج بردن در طلبِ روزى
١٠٠٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر آينه خداى متعال دوست مى دارد كه بنده اش را ببيند كه در طلبِ روزى ، رنج مى بَرَد .
١٠٠٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس ، خسته از كارِ خود ، روز را به پايان ببرد ، روزش را آمرزيده به پايان برده است .
١٠٠٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس ، خسته از جستجوى مال حلال ، روز را به شب آورد ، روز را آمرزيده به شب آورده است .
ج ـ تحمّل غربت در جستجوى روزى
قرآن
«در حقيقت، پروردگارت مى داند كه تو و گروهى از كسانى كه با تو اند، نزديك به دو سوم از شب يا نصف آن يا يك سوم آن را [ به نماز ]برمى خيزيد، و خداست كه شب و روز را اندازه گيرى مى كند. [ او ]مى داند كه [ شما ]هرگز حساب آن را نداريد . پس بر شما بخشود . [ اينك ]هر چه از قرآن كه ميسّر است، بخوانيد. [ خدا ]مى داند كه به زودى در ميانتان بيمارانى خواهند بود و [ مى داند كه عدّه اى ]ديگر در زمين، سفر مى كنند [ و ]در پى روزىِ خدا هستند و [ گروهى ]ديگر در راه خدا پيكار مى نمايند. پس هر چه از آن (قرآن) ميسّر شد ، تلاوت كنيد و نماز را بر پا داريد و زكات را بپردازيد و وام نيكو به خدا دهيد. و هر كار خوبى براى خويش از پيش بفرستيد ، آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بيشتر ، باز خواهيد يافت . و از خدا طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزنده مهربان است» .