«به سبب آنچه دست هاى مردم فراهم آورده، فساد در خشكى و دريا نمودار شده است، تا [ خدا سزاىِ ]بعضى از آنچه را كه كرده اند ، به آنان بچشانَد . باشد كه باز گردند» .

«و چون كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند و او [ نيز ] آنان را دچار خودفراموشى كرد . آنان ، همان نافرمانان اند» .

«و هر كس از ياد من دل بگردانَد ، در حقيقت، زندگىِ تنگ [ و سختى ] خواهد داشت و روز رستاخيز ، او را نابينا محشور مى كنيم» .

«آيا نديده اند كه پيش از آنان ، چه بسيار امّت ها را هلاك كرديم؟ در زمين به آنان ، امكاناتى داديم كه براى شما آن امكانات را فراهم نكرده ايم، و [ باران هاى ]آسمان را پى در پى بر آنان فرو فرستاديم و رودبارها از زير [ شهرهاى ] آنان روان ساختيم. پس ايشان را به [ سزاى ]گناهانشان هلاك كرديم، و پس از آنان نسل هاى ديگرى پديد آورديم» .

حديث

١٠٤٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند ، آنچه را عطا فرمايد ، باز نمى ستانَد ؛ و اگر به قومى نعمتى دهد و آنان ، جاودانه زندگى كنند ، شكرگزار [نيز] باشند ، آن را از ايشان نمى ستاند ، مگر اين كه از شكر به ناسپاسى و از اطاعت به معصيت بگرايند . اين است سخن خداى متعال : «در حقيقت ، خدا حال قومى را تغيير نمى دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند» .