١٠٢٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس چهار ويژگى داشته باشد ، كسب و كارش پاكيزه است: به هنگام خريد ، بر سرِ مال نزند ؛ به هنگام فروش ، بازارگرمى نكند ؛ عيب را نپوشاند ؛ و در ميانه اين كارها سوگند نخورَد .

١٠٢٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ساكن شهر يا روستا نبايد به باديه نشين چيزى بفروشد . [١] بگذاريد تا خداوند ، روزى برخى از مردم را به دست برخى ديگر دهد .

١٠٢٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سواران ، خريد و فروش نكنند ؛ هيچ يك از شما بر معامله ديگرى در نيايد ؛ قيمت كالا را در رقابت با هم بالا نبريد ؛ ساكن شهر يا روستا براى باديه نشين ، چيزى نفروشد ؛ به هنگام فروش شتر يا گوسفند ، شير را در پستان وى گِرد نياوريد [تا مشترى فريفته نشود] ، كه هر كس چنين حيوانى را بخرد ، بعد از اين كه آن را دوشيد ، مختار است كه يكى از اين دو كار را بكند : اگر پسنديد ، آن را نگاه دارد ؛ و اگر نپسنديد ، بازش گردانَد و يك من خرما بدهد .

١٠٢٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس ، چيزى عيبدار را بفروشد و عيبش را نگويد ، همواره در عذاب خداست و فرشتگان ، پيوسته لعنتش مى كنند .

١٠٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسلمان ، برادرِ مسلمان است و براى مسلمان ، سزاوار نيست كه به برادرش چيزى معيوب بفروشد و عيبش را به وى نگويد .

١٠٢٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين كه فروشنده ، عيب آنچه را مى فروشد پنهان كند ، فريبكارى است . . . بر مسلمان روا نيست كه به برادرش چيزى بفروشد كه عيبش را مى داند ، مگر اين كه آن عيب را به مشترى بنمايانَد ؛ و [نيز] بر غيرِ فروشنده روا نيست كه اگر آن عيب را مى داند و مى بيند كه مشترى نادانسته آن چيز را مى خرد ، عيب را به او نگويد .

١٠٢٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! [اينها را] به خاطر بسپاريد : احتكار نكنيد ، در رقابت با يكديگر ، قيمت را بالا نبريد ، و كالا را [با بازارگرمى ]عرضه نكنيد .

[١] . منظور ، آن است كه ساكنان شهر و روستا ، اختيار اموال باديه نشين را در دست نگيرند و در خريد و فروش براى او تصميم نگيرند (ر .ك : السرائر ، ابن ادريس : ج ٢ ص ٢٣٦) .