١١٠٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ناله بيمار ، نوشته مى شود . پس اگر شكيبا باشد ، [ناله اش ]حسنه نوشته مى شود و اگر بى تاب باشد ، ناشكيبا و بى پاداش نوشته مى شود .

١١٠٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر هر بنده اى در هنگام بيمارى ، دو فرشته گمارده مى شود . آنان چون شخصْ بيمار شود ، مى گويند : پروردگارا ! فلان بنده تو بيمار شده است . و البتّه او خود ، به اين نكته آگاه تر است . خداوند مى فرمايد : «بنگريد كه چه مى گويد» . پس اگر شكيبايى كند و پاداش خويش را از خداوند بخواهد و در اين بيمارى ، اميد خير داشته باشد ، آن را به بارگاه خدا مى رسانند . پس خداوند مى فرمايد : «من ، شما را گواه مى گيرم كه چنانچه بيمارىِ او را برطرف نمودم ، برايش خونى بهتر از خون وى ، و گوشتى بهتر از گوشت وى ، جايگزين مى سازم و او را مى آمرزم ، و چنانچه جان او را ستاندم ، وى را به بهشت در مى آورم» . و اگر بى تابى و ناشكيبى كند ، خداوند مى فرمايد : «چنانچه بيمارىِ او را برطرف كنم ، براى او گوشتى بدتر از گوشتش ، و خونى بدتر از خونش جايگزين مى كنم و او را به گناهش كيفر مى دهم، و چنانچه او را كيفر دهم ، او را به دوزخ در مى آورم [١] » .

١١٠٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك شبانه روز بيمار شود و نزد عيادت كنندگانش شِكوه نكند ، خداوندْ او را در روز قيامت ، با خليل خويش ، ابراهيم خليل الرحمان ، برمى انگيزد تا به سان برقى پُردرخشش ، از صراط بگذرد .

[١] البتّه اين كيفر ، در صورتى است كه بى تابى ، او را به كفرگويى و ارتداد ، وادار سازد .