١١٠٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون كسى را ديديد كه خداوند ، او را به نادارى و بيمارى دچار كرده ، [بدانيد كه ]خداوند متعال ، اراده كرده است كه او را پاك كند .

١١٠٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاه، بنده بيمار مى گردد . پس، دلش نازك مى شود و برخى از گناهانى را كه از او سر زده ، به ياد مى آورد و قطره اشكى ، هر چند كوچك ، از ديدگانش سرازير مى شود و آن گاه ، خداوند عز و جل او را از گناهانش پاك مى سازد . پس اگر او را از بسترِ بيمارى بر خيزانَد ، او را پاك شده [از گناه] بر مى خيزانَد و اگر جانش را بستاند ، آن را پاك شده [از گناه ]مى ستاند .

١ / ٣

گراميداشت

١١٠٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاهى انسان ، مرتبه اى در پيشگاه خداوند دارد كه با عمل خويش ، بِدان نمى رسد، مگر آن كه به بلايى در جسم خود ، آزموده شود و بدين واسطه ، به آن مرتبه برسد .

١١٠٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيمارى ها ، هديه هايى از جانب خداوند عز و جل به بنده اند. محبوب ترينِ بندگان نزد خداوند ، كسى است كه بيشترين هديه به وى رسيده باشد .

١١٠٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيماران ، دوستان خدايند .

١١٠٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن كه در جهاد در راه خدا ، در حالى كشته شده كه نه پشت به دشمن ، بلكه رو به دشمن داشته است ، هفتاد سال [١] از آن كه پشت به دشمنْ كشته شده است ، به سوى بهشت ، جلو مى افتد . [همچنين ]بيماران امّت من نيز هفتاد سال پيش از تن درستان امّت [به بهشت مى روند] ؛ و پيامبران ، چهل سال پيش از سليمان بن داوود عليهماالسلام به بهشت در مى آيند ، بِدان سبب كه وى [ در دنياى خويش] سلطنتى داشته است .

١١٠٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به سلمان ـ: اى سلمان ! اگر بيمار شوى ، در بيمارى ات سه فايده است : تو به ياد خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هستى ؛ دعايت در اين حال ، مستجاب است ؛ و بيمارى ، هيچ گناهى را در تو نمى گذارد ، مگر اين كه آن را فرو مى ريزد . خداوند، تو را تا پايان مهلتت، از بيمارى به سلامت بدارد !

[١] در متن عربى حديث، «هفتاد پاييز» آمده است.