حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٧
١٠٩١٠.تاريخ دمشق ـ به نقل از عامر بن مالك ـ: به سبب تبى كه داشتم ، كسى را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله فرستادم و از ايشان دارو و درمانى جستم . ايشان برايم ظرفى عسل فرستاد .
١٠٩١١.تاريخ دمشق ـ به نقل از عبد اللّه بن بريده ـ: عموى عامر بن طُفَيل برايم نقل كرد كه عامر بن طفيل ، به پيامبر خدا اسبى هديه داد . عامر ، همچنين براى ايشان نوشت : «در من دُبَيله اى [١] پديد آمده است . از جانب خويش ، برايم دارويى بفرست» . پيامبر صلى الله عليه و آله ، از آن روى كه عامر ، هنوز اسلام نياورده بود ، اسب را برگرداند ؛ ولى خيكى از عسل به وى اهدا كرد و فرمود : «با اين ، درمان كن» .
٢ / ٣٠
انگور
١٠٩١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انگور را دانه دانه بخوريد ؛ چرا كه گواراتر و خوش تر است . [٢]
١٠٩١٣.مكارم الأخلاق : پيامبر صلى الله عليه و آله گاه ، انگور را دانه دانه مى خورد و گاه خوشه را به دهان مى برد و دانه ها را در دهان فرو مى ريخت تا جايى كه قطره هاى آب ، به سان دانه اى مرواريد ، بر ريش ايشان مى غلتيد .
[١] وَرَم كلان مدوّر . آبله بزرگ و سياه كه بر آيد . نزد پزشكان ، هر وَرَم عارضى را ـ اگر در اندرون آن ، موضعى باشد كه مادّه در آن جمع شود ـ دُبَيله گويند (لغت نامه دهخدا) .[٢] اين حديث در المحاسن از امام صادق عليه السلام نقل شده ، با اين تفاوت كه در آغاز آن آمده است: «اگر خواستيد انگور بخوريد،...» .