١٠١١٥.امام صادق عليه السلام : از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيده شد: كدام دارايى بهتر است؟ فرمود : «زراعتى كه صاحبش آن را كشت كند و به سامان آورَد و به هنگام درو ، حقّش را به جاى آورَد» . پرسيد: پس از زراعت ، كدام دارايى برتر است؟ فرمود: «[گوسفند است ، به گونه اى كه] انسان ، همراه گوسفندانش به دنبال بارِشگاه ها برود و [در اين سير ، ]نماز بگزارد و زكات بپردازد» . پرسيد: پس از گوسفند ، كدام مال بهتر است؟ فرمود: «گاو است كه روز و شب ، پيوسته منشأ خير است» . پرسيد: پس از گاو ، كدام دارايى برتر است؟ فرمود: «استوارها در گل و لاى ، و خوراك بخش ها در خشك سالى [يعنى درختان خرما] . چه خوب چيزى است درخت خرما! هر كس آن را بفروشد ، قيمتى كه مى ستاند ، همانند خاكسترى است بر بلنداى قلّه اى كه در روزى توفانى ، باد سخت بر آن بوزد ، مگر آن كه به جاى آن [درختانى را ]جايگزين سازد» . گفته شد: اى پيامبر خدا! پس از درخت خرما ، كدام مال بهتر است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت ورزيد . آن گاه ، مردى به سوى پيامبر آمد و گفت: اى پيامبر خدا! شتر چه جايگاهى دارد؟ فرمود : «در آن ، تيره بختى و درشتى و رنج و دورى از خانه است . روز و شبش ، پيوسته بخت برگشتگى است و خيرش جز از جانبِ شومش نمى رسد . هَلا كه [غالبا ]شترداران ، نگون بخت و بدكارند» . [١]

١٠١١٦.مستدرك الوسائل : پيامبر خدا ، مردمى را ديد كه به كشت و كار نمى پردازند . فرمود: «شما كيستيد؟» . گفتند : ما توكّل پيشگانيم . فرمود: «نه ؛ بلكه سربارانيد» .

[١] . ميان اين با رواياتى كه از شتردارى نه تنها نكوهش نشده ، بلكه مدح شده است (همانند اين مورد كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:تا روز قيامت ، شتر براى صاحب خويش ، مايه سرافرازى است) ، ناسازگارى نيست؛ زيرا اين دو روايت ، به دو نوع ويژگى شتر اشاره دارند. حاصل همه اين روايات ، آن است كه شتردارى ، گرچه غالبا با رنج و سختى و كم سودى همراه است و در آن زمان معمولاً بدكاران به شتردارى مى پرداخته اند ، امّا نمى توان منافع آن را ناديده گرفت ، همان گونه كه برخى از پيشوايان معصوم ، گاه شتر داشته اند و نيز بعضى از صحابيان بزرگوار ، همچون صفوان جمّال به پيشه شتردارى مشغول بوده اند .