حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩١
فصل دوم : آداب و احكام طبابت
٢ / ١
تلاش براى شناخت بيمارى
١٠٧١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به شَمَردَل پزشك ـ: هيچ كس را درمان مكن ، مگر آن گاه كه بيمارىِ او را بشناسى .
٢ / ٢
مسئول بودن پزشك در صورت ايجاد خسارت
١٠٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس [بدون تخصّصِ لازم] به كار طبابت دست يازد ، [ شرعا] ضامن است .
١٠٧١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در حالى كه به طبابتْ شناخته شده نيست ، عهده دار آن گردد و موجب فوت كسى يا صدمه اى كمتر از آن شود ، ضامن است .
٢ / ٣
درمان با آنچه حرام است
«[ خداوند، ] تنها مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه [ هنگام سر بريدن ] نام غير خدا بر آن برده شده، بر شما حرام گردانيده است. [ ولى ]كسى كه [ براى حفظ جان خود، به خوردن آنها ] ناچار شود، در صورتى كه ستمگر و متجاوز نباشد، بر او گناهى نيست . همانا خدا آمرزنده و مهربان است» .