١٠٦٣٦.الزهد ، ابن حنبل ـ به نقل از حرب بن ابى اسود ـ: طلحه بصرى گفت : به مدينه وارد شدم ، در حالى كه بِدان شناختى نداشتم (و شايد گفت: در آن جا ، آشنايى نداشتم) و ميان ما دو كفِ خرما براى هر نفر تقسيم مى شد . پس روزى پيامبر خدا ، پيشاپيشِ ما نماز گزارد . سپس كسى از فرا پشت ايشان بانگ بر آورد و گفت: اى پيامبر خدا! خرما اندرون هاى ما را سوزانده و جامه هاى كتانمان پاره شده است . پيامبر صلى الله عليه و آله به خطبه ايستاد و پس از حمد و ثناى خداوند ، فرمود: «به خدا سوگند ، اگر براى شما گوشت و نانى مى يافتم ، شما را از آن اطعام مى كردم . هر آينه ، روزگارى خواهدتان آمد كه ظرف هاى غذا ، صبحگاهان و شامگاهان ، پياپى نزدتان در مى آيد و جامه هايى همانند پوشش كعبه بر تن مى كنيد» . گفتند: اى پيامبر خدا! امروز بر خيريم ، يا آن روز؟ فرمود: «شما امروز ، بيش از آن روز ، بر خيريد ؛ شما امروز ، بيش از آن روز ، بر خيريد . در آن روز ، گردن يكديگر را خواهيد زد» .

١٠٦٣٧.امام على عليه السلام : همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد نشسته بوديم كه مُصعَب بن عُمَير در آمد ، در حالى كه تنها پارچه اى يمنى بر خود داشت و با پاره اى پوست ، آن را پينه كرده بود . چون پيامبر خدا وى را ديد ، بدان جهت كه روزى در ناز و نعمت بود و اكنون در چنان حالى بود ، گريست . سپس فرمود: «چه سان خواهيد بود آن روز كه هر يك از شما صبحگاهان در يك جامه و شامگاهان در جامه ديگر است و پياپى ، قدح غذا در برابرش نهاده مى شود و خانه هاتان را همانند كعبه مى پوشانيد؟» . گفتند: اى پيامبر خدا! آن روز ، بهتر از امروز خواهيم بود ؛ زيرا در بى نيازى مى توانيم به خوبى عبادت كنيم . پيامبر خدا فرمود: «هر آينه امروز ، بهتر از آن روزيد» .