حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٧
١٠٦٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه مالش افزون گردد ، اندوهش بسيار مى شود ؛ و هر كه اندوهش بسيار گردد ، دلش در وادى هاى گوناگون مى افتد و از خدا پروا نمى كند كه به كدام وادى برود . و آن كه تنها يك دلْ مشغولى داشته باشد ، خداوند عز و جل از اندوه هاى دنيا رهايش مى نمايد .
١٠٦٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دنيا را برترين دلْ مشغولى خود سازد ، خداوند ، اندوهش را براى وى مى پراكَنَد و فقرش را بر پيشانى اش قرار مى دهد .
د ـ سياه رويى
١٠٦٠٨.امام على عليه السلام : آن گاه كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آستانه ارتحال بود ، نزد ايشان بوديم ، در حالى كه پارچه اى او را پوشانده بود و مَلافه اى بر چهره داشت . پس مدّتى دراز سكوت فرمود و ما در پيرامونش گاه مى گريستيم و گاه «إنا للّه و إنّا إليه راجعون» مى گفتيم . سپس لب به سخن گشود و فرمود: «برخى چهره ها سفيدند و برخى ، سياه . . . و صاحبان اموال ، سياه رويند» .
ه ـ حسابرسىِ سخت
١٠٦٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن كه دو درهم دارد ، حسابرسى اش سخت تر از آن است كه يك درهم دارد ؛ و آن كه دو دينار دارد ، حسابرسى اش سخت تر از آن است كه يك دينار دارد .
١٠٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى به حاكم نزديك نمى گردد ، مگر آن كه از خدا دور مى شود ؛ و مالش افزون نمى گردد ، جز آن كه حسابرسى اش سخت مى شود .