١٠٥٥٥.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو هريره ـ: عربى بيابان نشين در نبرد خيبر همراه پيامبر صلى الله عليه و آله جنگيد . دو دينار به وى سهم رسيد . او آن دو دينار را گرفت و در عبايش جاى داد و آن را دوخت و پيرامونش را پوشاند . وقتى وى مُرد ، آن دو دينار را در عبايش يافتند . اين خبر را به پيامبر خدا رساندند . فرمود: «آن دو [دينار ]بر او داغ خواهند شد» .

١٠٥٥٦.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو امامه ـ: مردى از اهل صُفّه در گذشت . در جامه اش دينارى يافتند . پيامبر خدا فرمود: «اين بر او داغ خواهد نهاد» . سپس مردى ديگر در گذشت و در جامه اش دو دينار يافتند . پيامبر خدا فرمود: «دو داغ بر وى نهاده خواهد شد» .

١٠٥٥٧.مسند ابن حنبل ـ به نقل از مالك بن عبد اللّه زيادى ـ: ابو ذر از عثمان بن عفّان اجازه ورود خواست . عثمان به او كه عصايى در دست داشت ، اجازه ورود داد . عثمان گفت : اى كعب! عبد الرحمان [بن عوف] در گذشته و مالى بر جا نهاده است . نظر تو درباره آن چيست؟ كعب گفت: اگر حقّ خدا را در آن ادا مى كرده ، او را باكى نيست . ابو ذر ، عصايش را برافراشت و كعب را [با آن] زد و گفت: از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود : «دوست نمى دارم كه به قدر اين كوه (اُحُد) ، طلا داشته باشم و همه را انفاق كنم و خدا از من بپذيرد ؛ ولى پس از خود ، شش اوقيه (برابر ١٦٨ گرم) بر جاى بگذارم» . اى عثمان! تو را به خدا سوگند مى دهم آيا اين را شنيدى؟ اين را سه بار گفت . عثمان گفت: آرى .

١ / ٣

شروط تحقّق مال اندوزى

الف ـ هزينه نشدن مال

١٠٥٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شتر و گوسفند و گاو و گندم ، زكات دارند . هر كه دينار يا درهم يا شمش و نقره بيندوزد و آن را براى پرداخت بدهى كنار نگذاشته باشد و در راه خدا نيز انفاق نكند ، مال اندوز به شمار مى آيد و روز قيامت ، با همان بر وى داغ نهاده مى شود .