١٠٥٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دانش را براى ريا و شهرت و دنياخواهى فرا بگيرد ، خداوند ، بركت را از وى مى ستاند و زندگى اش را سخت مى گرداند و او را به خود وا مى گذارد ؛ و هر كه خدا او را به خود وا گذارد ، هلاك گشته است .

١٠٥٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من همواره در خير به سر مى برند ، مادام كه خيانت نورزند و امانتدار باشند و زكات بپردازند ؛ و هر گاه چنين نكنند ، به قحطى و خشك سالى مبتلا مى گردند .

١٠٥٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من ، همواره در خير به سر مى برند ، مادام كه به هم دوستى ورزند و نماز را بر پاى دارند . . . و هر گاه چنين نكنند ، به خشك سالى و قحطى دچار مى شوند .

١٠٥٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من ، هميشه در خيرند ، مادام كه به هم دوستى ورزند و ره نماى هم باشند و امانت را ادا كنند و از حرام ، دورى ورزند و ميهمان را گرامى شِمُرند و نماز را بر پا دارند و زكات بپردازند ؛ و اگر چنين نكنند ، به قحطى و خشك سالى مبتلا مى شوند .

١٠٥٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت ، با عنايت خدا همواره در خيرند ، مادام كه قرآن خوانانشان به حاكمان [ستمگر] خود يارى نرسانند و صالحانشان در صدد توجيه كارهاى بدكارانشان برنيايند و نيكانشان ياورِ بدانشان نباشند ؛ و هر گاه چنين كنند ، خداى متعال ، عنايت خويش را از ايشان بر مى گيرد و زورگويانشان را بر آنان چيره مى كند و آنان عذابى سخت بديشان مى رسانند و [نيز] آنان را به فقر و تنگ دستى دچار مى سازد و دل هاشان را از بيم آكنده مى كند .

١٠٥٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ قومى پيمان شكنى نمى كند ، مگر آن كه قتل ميانشان رواج مى يابد . و زشتكارى در ميان هيچ قومى بروز نمى كند ، مگر آن كه خداوند ، مرگ را بر آنان مسلّط مى سازد . و هيچ قومى ، از پرداخت زكات خوددارى نمى ورزد ، جز آن كه خداوند ، باران را از ايشان دريغ مى دارد .