حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠١
١٠٤٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بهره اى از خانواده و مال و فرزند در نظرش زيبا جلوه كند و ذكر «ما شاء اللّه لا قوّة إلّا باللّه (هر چه خدا بخواهد . نيرويى جز از خداى نيست)» را بر زبان براند ، از آن بهره برخوردار مى شود . مگر به سخن خداوند متعال نمى نگرى كه : «و چرا آن گاه كه به بوستانت در آمدى ، نگفتى: هر چه خدا بخواهد . نيرويى جز از خداوند نيست» ؟
٤ / ١٠
دعاهاى روايت شده در طلب روزى
١٠٤٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به سلمان ـ: اى سلمان! فراوان بگو : «پروردگارم! بدهى مرا ادا كن و از فقر ، رهايم فرما» .
١٠٤٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر بنده اى كه از نيستىِ نعمتى يا رُخ دادن عذابى ناگهانى يا رخت بربستن سلامت ، بيم داشته باشد و اين ذكر را بگويد : «اى زنده ، اى پابرجا ، اى يگانه ، اى باشُكوه ، اى نيكو ، اى كرامت پيشه ، اى مهرورز ، اى بى نياز! نعمت خويش را بر ما تمام فرما و كرامتت را به ما نصيب گردان و جامه سلامتت را بر ما بپوشان» ، خداوند متعال ، خير دنيا و آخرت را به وى عطا مى فرمايد .
١٠٤٢٧.الكافى ـ به نقل از اسماعيل بن عبد الخالق ـ: يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله چندى به ديدار ايشان نيامد . پس از چندى كه آمد ، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «سبب اين تأخير ، چه بود؟» . گفت: بيمارى و فقر . فرمود: «آيا دعايى نياموزمت كه با آن ، خداوند ، بيمارى و فقر را از تو دور بدارد؟» . گفت: چرا ، اى پيامبر خدا! فرمود: «بگو : هيچ نيرو و توانى جز از خداى والاى بزرگ نيست . توكّل مى كنم بر زنده اى كه هرگز نمى ميرد . ستايش ، خداى را كه همنشين و فرزندى نمى گيرد و در حكمرانى ، شريكى ندارد و از سرِ فروترى يارى نمى گيرد . و او را بسى بزرگ بشمار » . ديرى نگذشت كه او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله باز گشت و گفت: اى پيامبر خدا! همانا خداوند ، بيمارى و فقر را از من زدود .