١٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل نود و نُه نام دارد ... كه هر كس آنها را برشمارد ، به بهشت مى رود .[١] آن نام ها عبارت اند از : خدا ، اِله ، يكتا ، ... نگهبان (امين) ، ارجمند .

١٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى سفر ـ :بار خدايا ! من ، خودم و كسانم و دارايى ام را ، و دينم و دنيايم و آخرتم را ، و امانتم و عواقب كارم را به تو مى سپارم .

١٩٥.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، هرگاه با مردى خداحافظى مى كرد ، مى فرمود : «دين و امانت و عواقب كارَت را به خدا مى سپارم» .

١٩٦.امام صادق عليه السلام ـ در بيان برخى آيين هاى حج ـ :دينت را و خودت و كسانت را بسيار به خداوند مى سپارى و مى گويى : «خودم را و دينم را و كسانم را به خداى مهرگسترِ مهربان مى سپارم ؛ كسى كه آنچه را به او بسپارند ، تباه نمى گردانَد» .

١٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست و مرا نگه دار و از من ، محافظت نما ، و مرا پاس بدار و از من ، مراقبت فرما و مرا در پناه حمايت خود گير ، و برايم كارسازى كن ، و مرا و همسرم را و فرزندانم را و هر آن كس را كه به من مربوط مى شود و اختصاص به من دارد ، در ميان سپرده هايت ـ كه محفوظ اند و نگهدارى و حراست مى شوند ـ ، قرار ده .

[١] شيخ صدوق رحمه الله مى گويد : معناى «شمردن» نام هاى خداوند در اين فرموده پيامبر صلى الله عليه و آله : «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نود و نُه نام دارد كه هر كس آن را برشمارد ، به بهشت مى رود» احاطه بر آنها و فهميدن معانى آنهاست ، نه شمارش كردن آنها (التوحيد : ص ١٩٥) . علّامه طباطبايى رحمه الله مى گويد : مراد از اين فرموده پيامبر صلى الله عليه و آله : «هر كه آنها را برشمارد به بهشت مى رود» ، ايمان داشتن به اين معناست كه خداوند متعال ، به هر آنچه اين نام ها بر آنها دلالت دارند ، متّصف است و يك مورد هم استثنا ندارد (الميزان فى تفسير القرآن : ج ٨ ص ٣٥٩) .